Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2020/7 E., 2021/487 K.

SUÇ: Silahla tehdit

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2014 tarihli ve 2011/575 Esas, 2014/64 Karar sayılı kararı ile sanığın katılana yönelik silahla tehdit suçunu işlediği sabit olduğundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince suçun işleniş biçimi ve fiilin özellikleri dikkate alınarak takdiren 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın geleceği üzerinde olası etkileri dikkate alınarak verilen cezasında 5237 sayılı Yasa'nın 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25.09.2019 tarihli ve 2015/14630 Esas, 2019/14455 Karar sayılı ilamı ile; "tehdit suçunun nitelikli hali olan silahla tehdidin kabulü için, silahın tehdit suçunda bizzat mağdura yöneltilerek mağdurun üzerindeki etkisini artıracak biçimde teşhiri veya kullanılması gerekir. Mağdurun yokluğunda gerçekleştirilen tehdit eyleminin, silahla tehdit suçunu oluşturabilmesi için ise, silahın, mağdurun evi, arabası gibi daimi kullanımında olan eşyalarında hasar, iz, emare gibi belirtiler oluşturacak ve bu suretle tehdidin mağdurun üzerinde meydana getirdiği korkunun etkisini artıracak tarzda kullanılması icap eder. Bu itibarla, mağdurun yokluğunda gerçekleşen tehdit eyleminde, salt silah teşhir edilmiş olması, suçun nitelikli halinin oluşumu için yeterli sayılamayacaktır. Yargılamaya konu somut olayda, mahkemece, sanığın aracının bagajında bulunan tüfeği, katılan ...'in arkadaşı olan tanık ...'a gösterip, katılanı kastederek "bununla ...'i vuracağım, onun yüzünden beni ve eşimi sorguya aldılar" diyerek onu gıyabında tehdit ettiği şeklinde gerçekleştiğinin kabulü karşısında, eylemin TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturacağı düşünülmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek, silahla tehdit suçundan hüküm kurulması, sanığın eyleminin 106/1 1. madde kapsamındaki tehdit suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiş ve hükmün bozulmasına karar verilmiştir."

3. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli ve 2020/7 Esas, 2021/487 Karar sayılı kararı ile dosyaya yansıyan tanık R. Ü.'ın ifadesi gözetilerek sanığın atılı suçu işlediği yönünde cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 223/2 e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

1.Sanık hakkında verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Soruşturma ve kovuşturma süresince tüm delillerin yeterli incelenmemiş ve araştırma yapılmamış olmasına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 27.01.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2021 tarihli ve 2020/7 Esas, 2021/487 Karar sayılı kararına yönelik hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.