Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/201 E., 2016/27 K.

SUÇ: Silahla tehdit

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2014/201 Esas, 2016/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz İsteği

Kararı temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile mağdurun 2004 yılında kayısı ticareti yaptıkları, sanığın bu ticaretten mağdurun kendisine borcu olduğunu iddia ettiği, 13.12.2013 günü gündüz saatlerinde sanığın oğlu olan tanık A.D. ile birlikte mağdurun iş yerine gittiği, bu sırada aralarında tartışma çıktığı, mağdurun ses kaydı almasına sinirlenen sanığın bir bıçak çıkararak mağduru tehdit etmesi şeklinde gerçekleşen olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın tüm aşamalarda mağdurun kendisine kayısı ticaretinden borcu olduğunu ama bu hususta aralarında sözleşme ya da senet olmadığını, suç tarihinde ise mağdurun iş yerine bu borcu istemek için gittiğini ileri sürmesi karşısında, sanığın eylemlerinin kül halinde nitelikli yağma ya da hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma suçunu oluşturup oluşturmadığı hususunda davaya bakma, delilleri değerlendirme ve takdir etme yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı biçimde yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2014/201 Esas, 2016/27 Karar sayılı kararı sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Yasa'nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.