Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/458 E., 2016/51 K.

SUÇLAR: Silahla tehdit, mala zarar verme, hakaret, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

1. Sanık ... hakkında hakaret ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'a (6136 sayılı Kanun) Muhalefet suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik yapılan itirazın Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.106 tarihli ve 2016/199 Değişik İş sayılı kararı ile kesin olarak reddedildiği ve bu aşamada yapılacak başkaca bir işlem kalmadığından hükmün bu kısımları inceleme dışı bırakılarak yapılan incelemede:

2. Sanık ... hakkında mala zarar verme, sanık ... hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin bu yöndeki temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, hükmün temyizinin mümkün olmadığı, reddinin gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde belirlenmiştir.

3. Sanıklar ... ve ... hakkında silahla tehdit, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçularından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2016 tarihli ve 2015/458 Esas, 2016/51 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a), (c) bentleri, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 13 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 7.300,00 TL ve 600,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Sanıkların tehdit suçu yönünden 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 25.01.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme, Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme ve Hakaret Suçları Yönünden:

Ön inceleme bölümünde (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Tehdit; Sanık ... Hakkında 6136 sayıl Kanun'a Muhalefet Suçu Yönünden:

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2016 tarihli ve 2015/458 Esas, 2016/51 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Oy birliğiyle 19.02.2024 tarihinde karar verildi.