Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/873 E., 2023/203 K.

SUÇLAR: Tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Midyat Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2015 tarihli ve 2014/846 Esas, 2015/208 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdiren ve teştiden 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca cezası 1/2 oranında arttırılarak 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin takdiren uygulanmasına yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren ve teştiden 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin takdiren uygulanmasına yer olmadığına, aynı sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren ve teştiden 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin takdiren uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

2.Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2019/1841 Esas, 2021/24401 Karar sayılı ilamı ile hakaret suçunda temel cezanın belirlendiği hüküm fıkrasında suç tipinin “tehdit” olarak, tehdit suçunda temel cezanın belirlendiği hüküm fıkrasında ise suç tipinin “hakaret” olarak yazılması, hakaret ve tehdit suçlarından temel cezada alt sınırdan uzaklaşılma gerekçesi olarak "katılan sanıkta meydana gelen yaralanmanın derecesi …” şeklindeki ibarenin yazılması suretiyle hükümlerde çelişkiye neden olunması, 5237 sayılı Kanun'un 53/1 b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden Anayasanın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesi 04.04.2023 tarihli ve 2021/873 Esas, 2023/203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdiren ve teştiden 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca cezası 1/2 oranında arttırılarak 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin takdiren uygulanmasına yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren ve teştiden 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin takdiren uygulanmasına yer olmadığına, aynı Yasa'nın 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren ve teştiden 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin takdiren uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın yargılama süresi boyunca üzerine atılı suçlamayı inkar eder nitelikteki savunmaları ve sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi için maddi gerçeğe ulaşılmış olması gerektiği hususları dikkate alındığında, sanık hakkında isnat edilen suçtan cezalandırılmasına yetecek ölçüde, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2 e maddesi uyarınca tehdit ve hakaret suçlarından ayrı ayrı beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetinde hükmedilmiş olması, ayrıca sanığın silahla kasten yaralama suçunu işlerken kullanmış olduğu tornavidanın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken, ilgili kararda bu hususta herhangi bir karar verilmemiş olmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası,106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 20.03.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, karar tarihi olan 04.04.2023 tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesi 04.04.2023 tarihli ve 2021/873 Esas, 2023/203 Karar sayılı kararına yönelik hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, adli emanete kayıtlı bulunan tornavidanın sahibine iadesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.