Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/1753 E., 2019/2908 K.

SUÇ: Hukuki alacağı tahsil amacıyla tehdit

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/432 Esas, 2019/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.11.2019 tarihli ve 2019/753 Esas, 2019/2908 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün kaldırılması ile sanığın hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi delaletiyle 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 266/1 inci maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Eksik araştırma ve tahmine dayalı beyanlarla karar verildiğine, müştekinin çelişkilerle dolu beyanları olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, yasal ve takdiri indirim yapılmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre, sanığın öncelikle şikâyetçinin aracının arkasından bir el ateş ettiği ardından beylik tabancası ile yanına gittiği, silahın korkutuculuk etkisinden yararlanarak para istemesinin yağma suçunun tehdit unsurunu oluşturduğu anlaşılmakla sanık ...'ın üzerine atılı şikâyetçi ...'a karşı "silahla yağma" suçunu işlediği sabit görülerek sanığın nitelikli yağma suçundan cezalandırılması yoluna gidildiği, sanığın şikâyetçiden 5.000 Euro isteyerek zarardan çok daha fazlasını almaya çalıştığı anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 150/1. maddesinde düzenlenen indirim halinin uygulanmadığı anlaşılmıştır.

2.Olaya ilişkin tanık beyanı tespit edilmiştir.

3.Görgü tespit tutanağı düzenlenmiştir.

4.Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın da içinde bulunduğu, arkadaşı tanık M.G.'nin kullandığı 07 *** ** plaka sayılı aracı sanık ...'ın kiraladığı, şikâyetçinin sevkindeki araç ile sanığın kiraladığı araca çarpması sonucu araçta oluşan hasarı tahsil etmek amacıyla sanığın arkadaşına şikâyetçinin aracını takip etmesini istediği, daha sonra şikâyetçinin aracını durdurmak için sanığın havaya ateş ettiği, şikâyetçinin aracını durdurmasından sonra sanığın şikâyetçiye "benim aracıma zarar verdin, bana 5.000 Euro ver" diyerek silahını da göstererek tehdit etmesi, daha sonra şikâyetçinin kaçmaması için aracının kontak anahtarını alması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın kiraladığı araçta oluşan hasarın değer kaybı ile birlikte miktarını o an sanığın bilebilecek durumda olmaması, olayın ani gelişen ve olay anı ile sözlerin sarf edildiği zaman aralığı nazara alındığında sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturmayıp, hukuki alacağını tahsil maksadıyla tehdit suçunu oluşturacağı ve 5237 sayılı Yasa'nın 150/1 maddesi delaletiyle aynı sayılı Yasa'nın 106/2 a maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde yağma suçundan cezalandırılmasının kanuna ve dosya içeriğine aykırı olduğu kanaatine varılarak tehdit suçundan cezalandırılma yoluna gidildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır. 5237 sayılı Kanun' un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçu temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun' un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; şikâyetçinin soruşturma aşamasında alınan beyanı, tanık beyanları, sanığınn savunması ve tutanaklar karşısında Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü başlığı altında anlatıldığı şekilde gerçekleşen sanığın eylemine uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı, sanık hakkında hükmedilen netice ceza miktarının 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası olduğu, diğer lehe hükümlerin (5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca, sanığın suç tarihindeki yaşı da gözetilerek erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanmasında, sonuç ceza miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu , olayda haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarınını bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olup kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.11.2019 tarihli ve 2019/753 Esas, 2019/2908 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.