Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/1427 E., 2019/3022 K.

SUÇ: Nitelikli Yağma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2018/277 Esas, 2019/130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında geceleyin nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149/1 inci maddesinin (h) fıkrası, 62/1 inci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 31.12.2019 tarihli ve 2019/1427 Esas, 2019/3022 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, düzeltilebilir hukuka aykırılık niteliğindeki Türk Ceza Kanunu’nun 168 inci maddesine aykırılık yönünden istinaf başvurusu yerinde görülerek, sonuç cezanın 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası olarak hukuka aykırılığın düzeltilmesine, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 303 ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Delilsiz bir biçimde salt müşteki beyanlarına dayalı olarak verilen kararın esas yönünden hatalı olduğu, müştekinin beyanlarının çelişkili olduğu, olaydan 3/4 gün sonra sağlık raporu tanzim edildiği, mağdurun teşhisinin eksik ve hatalı olduğu ve kabul edilemeyeceği, zararın müşteki yakınlarınca giderilmeye çalışıldığı ancak müştekinin daha fazla para alabilmek için şikâyetinden vazgeçmediği, bu ve sair nedenlerle sanığın öncelikle beraatına karar verilmesi gerektiği aksi halde hırsızlıktan hüküm kurulması gerektiğine.

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdurun çelişkiye yer vermeyen anlatımları, yargılama sırasında dahi önceki teşhise ek olarak eylemi gerçekleştiren kişinin sanık olduğunu teşhis etmesi, tanık beyanları, olaya ilişkin tutanak ve adli rapor dikkate alınınca sanığın eylemini hırsızlık kastıyla hareket ederek gerçekleştirmeye çalışsa da; müşteki ile karşılaşması neticesi, mağdura zor kullanarak yaralanmasına neden olduğu, mağdurun cep telefonunun geceleyin yağma yapmak suretiyle ele geçirdiği, her ne kadar kısmi zarar giderme söz konusu olsa da müştekinin zararın kısmen giderilmesinden dolayı sanık lehine olabilecek cezai indirime muvafakat vermediğinden sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin uygulanmadığı, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Yasanın 149/1 h maddesi, Türk Ceza Kanunu'nun 62, 53, 58, 63 üncü maddelerince karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın sabit görülen fiilinin 5237 sayılı Kanun'un 149/1 h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu ve eylemin doğru olarak nitelendirildiği, şartları oluştuğu halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının kanuna aykırı olduğu, düzeltilebilir hukuka aykırılık niteliğindeki bu aykırılığın giderilmesi suretiyle hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Zilyedin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla olduğu yerden alınması hırsızlık suçunu oluşturur.

Yağma suçu, hırsızlığın zor kullanılmak suretiyle gerçekleştirilme halidir.

Yağma, başkasının zilyetliğindeki taşınabilir bir malı, zilyedin rızası olmaksızın faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınmasıdır.

Cebir şiddet, mağduru, men ederek ve zorlayarak, failin istediği davranışa sokacak fiillerdir.

Anılan açıklamalar ışığında somut olayın incelenmesinde; mağdurun olayın sıcağı sıcağına alınan kolluk beyanı içeriğinde, sanığın suça konu cep telefonunu alırken cebir veya tehdit eyleminden bahsetmemiş olması, mağdurun sonradan olayın oluşumuna aykırı ilaveler yaparak aşamalardaki beyanları arasında çelişki bulunması, mağdura ait adli muayene raporunun suç tarihinden dört gün sonra alınmış olması tüm dosya kapsamı ile hep birlikte değerlendirildiğinde sanığın mağdura yönelik cebir eyleminde bulunduğunun her türlü şüpheden uzak kesin delille ispat olunamadığı, böylelikle mağdurun aracından suça konu cep telefonunu çaldığı sabit olan sanığın eyleminin bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfının yazılı şekilde nitelikli yağma suçu olarak kabulüne ilişkin hüküm bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 31.12.2009 tarihli ve 2019/1427 Esas, 2019/3022 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.