Yargıtay 6. CD 2023/4455 E. 2024/1586 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/ 1409E. , 2015/1307 K.

SUÇLAR: Nitelikli tehdit, tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Kasten Yaralama, Sanık ... Hakkında Katılanlar ..., ..., ..., Mağdur ...'a Yönelik Hakaret, Katılan ...'a Yönelik Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İtirazının İncelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında ise hakaret ve kasten yaralama suçlarından, dolayı tayin edilen 2.000,00 TL, 2.180,00 TL ve 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezalarının türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 03.02.2016 tarih ve 2014/1409 E., 2015/1307 K. sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II Sanık ... Hakkında Katılanlar ..., ..., ..., Mağdur ...'a Yönelik Tehdit, Katılan ...'e Yönelik Kasten Yaralama, Sanık ... Hakkında İse Katılanlar ..., ..., ..., Mağdur ...'a Yönelik Nitelikli Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İtirazının İncelenmesinde;

Sanık ...'a atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1 1. cümle ve Türk Ceza Kanunu'nun 86/1. maddelerinde tanımlanan tehdit suçu ile kasten yaralama suçlarının, sanık ... hakkında ise Türk Ceza Kanunu'nun 106/2 a, 43/2 maddelerinde tanımlanan nitelikli tehdit suçunun gerektirdikleri cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1e ve 67/2 d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, sanıklar hakkında mahkûmiyet kararlarının verildiği tarih olan 13.11.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.