Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/453 Esas 2022/513 Karar

SUÇ: Tehdit

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2013 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1 1.cümle, 43/2, 53/1 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli ve 2013/296 Esas, 2015/400 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1 1 cümle, 43, 29, 53 üncü maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli ve 2013/296 Esas, 2015/400 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 07.06.2021 tarihli ve 2018/7425 Esas, 2021/18015 Karar sayılı ilâmı ile,

"..Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.Ancak;1 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,2 TCK'nın53/1 b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması.."

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Uzlaşma sağlanamaması üzerine Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2022 tarihli ve 2021/453 Esas, 2022/513 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1 1 cümle, 43, 29, 53 üncü maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Suçu işlemediğine,

2. Mahkûmiyeti gerektirir delil bulunmadığına,

3. Beraat karar verilmesi gerektiğine,

4. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanık ...'ın temyiz dışı ... ile birlikte annelerinin rahatsızlanması üzerine hastanenin acil servisine getirdikleri, hastaya müdahale sırasında doktor ..., otomasyon görevlisi ..., tekniker ... ve hemşire ... ile aralarında hastayla yeterince ilgilenilmediği iddiasıyla tartışma çıkması üzerine, sanık ...'ın müştekileri "eğer hastama bir şey olursa sizi öldürürüm yaşatmam" şeklinde tehdit ettiğinin, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 106/1 1.cümlesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1 e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıl kesintili ve uzamış zamanaşımının, suçun işlendiği 24.12.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2022 tarihli ve 2021/453 Esas, 2022/513 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 1 bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.