Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/931 E., 2020/1678 K.

SUÇ: Nitelikli yağma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/86 No'lu iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bendi, 53 üncü maddesinde öngörülen güvenlik tedbirleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Denizli 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2019 tarihli ve 2019/140 Esas, 2019/189 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi 14.10.2020 tarihli ve 2020/931 Esas, 2020/1678 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

1. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine,

2. Delil olarak sadece mağdurun ifadesinin esas alındığına,

3. Sanığın mağdurdan fiziksel olarak küçük sayılabilecek boy ve kiloda olduğundan olayın mağdurun

anlattığı gibi gerçekleşmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna,

4.Sanığın maddi anlamda zor bir durumda olduğu için hırsızlık suçuna konu olabilecek bir fiil ifa etmiş

olsa da kesinlikle silah sayılabilecek bir cisimle mağduru tehdit ederek telefonu almadığına

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın 23.05.2017 günü 5237 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi kapsamında silahtan sayılan taş ile mağdurdan telefonu zorla aldığı ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanları görülmüştür.

3. Sanığın özetle, soruşturma ve kovuşturma aşamasında mağduru durdurduğu, arkadaşını aramak için telefonu istediğini, mağdurun kendi rızasıyla telefonu verdiğini, telefonla konuştuktan sonra telefonu geri vermediğine dair savunması tespit edilmiştir.

4.Suça konu ... IMEI numaralı cep telefonunun Numara/IMEI tespitine ilişin (aynı gün 0541 ... .. .. numaralı hatla ...'ın; 31.05.2017 tarihinden sonra ...'in kullandığının anlaşıldığı) İletişim Tespiti (HTS) raporu dosyada mevcuttur.

5. ...'in suça konu cep telefonunu sanık ... Çakalp'tan satın aldığına dair beyanını içeren soruşturma aşamasında şüpheli sıfatıyla alınan ifade tutanağı dosyada mevcuttur.

6. Suça konu ... IMEI numaralı LG marka cep telefonunun 788,90 TL'ye alındığına dair 30.05.2016 tarihli irsaliyeli fatura fotokopisi dosyada mevcuttur.

7. Mahkemenin 20.11.2019 tarihli duruşmasında mağdurun kendini savunmayacak durumda olmadığının gözlendiğine dair mahkeme gözlemi mevcuttur.

8. Sanığın adli sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede;

Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2019 tarihli 2019/86 iddianame numaralı iddianamesiyle, sanığın 5237 sayılı Kanunun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca da cezalandırılması istemiyle karar verilmesi talep olunduğundan Mahkeme tarafından söz konusu maddenin uygulanmama gerekçesi belirtilmemiş olup sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanunun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi kapsamında olmaması sebebiyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay ve Olgular başlığı altında yer alan (A) bendinde belirtildiği şekilde gerçekleşen olayda, mağdurun tüm aşamalarda değişmeyen beyanı, müşteki beyanı, sanığın savunması, HTS kayıtları, ...'in soruşturma aşamasında şüpheli sıfatıyla alınan ifade tutanağı ve dosya içerisinde mevcut diğer tutanak ve belgeler ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre, sanığın mağdur ...'ın Türk Ceza Kanunu 6 ncı madde kapsamında silahtan sayılan taş ile mağduru korkutarak mağdurdan telefonu zorla aldığının ve eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği kabul edilmekle, sanık müdafiince ileri sürülen temyiz nedenleri bakımından kararın usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi 14.10.2020 tarihli ve 2020/931 Esas, 2020/1678 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 7.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.