Karar Detayı

KANUN YARARINA BOZMA

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/799 Esas ve 2022/441 Karar

SUÇLAR: Tehdit, hakaret

KARAR: Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/799 Esas, 2022/441 Karar sayılı kararı ile hükümlünün tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün istinaf edilmeksizin 08.09.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği; hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 nci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün ise, netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 07.06.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652 105 23 34095 2022 Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2023 tarihli ve 2023/59103 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2023 tarihli ve KYB 2023/59103 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Sanığın eylemine uyan suçlar için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının aynı Kanun’un 66/1 e maddesi gereğince 8 yıl olduğu, hüküm tarihinden önce zamanaşımını kesen en son işlemin sanığın savunmasının alındığı 02/05/2013 tarihi olduğu ve sanık hakkında verilen 07/05/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 25/06/2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 20/12/2013 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231/8 son cümlesi gereğince 25/06/2013 ile 20/12/2013 tarihleri arasında (5 ay 25 gün) dava zamanaşımı süresinin duracağı, denetim süresinde işlenen suçun tarihi olan 20/12/2013 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başlayacağı, sanığın savunmasının alındığı tarih olan 02/05/2013 ile hükmün açıklandığı 07/06/2022 tarihleri arasında 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu nazara alınarak, sanık hakkında açılan davanın düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla sanığın mahkumiyetine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

Kabule göre de,

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 29 ve 62/1. maddelerine göre belirlenen 55 gün adli para cezasının anılan Kanun'un 52. maddesi gereğince bir gün karşılığı 20,00 Türk lirası üzerinden hesap edilmek suretiyle, sonuç ceza olarak 1.100,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi yerine, 1.740,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlünün üzerine atılı suçları 18.12.2012 tarihinde işlediği, hükümlünün hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 07.05.2013 tarihinde verilip 25.06.2013 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün Mahkemesince 02.05.2013 tarihinde savunmasının alındığı, hükümlünün 20.12.2013 tarihinde yeniden suç işlediği, suç tarihinde başlayan sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi gereğince 25.06.2013 ilâ 20.12.2013 tarihleri arasında 5 ay 25 gün süreyle durduğu, deneme süresinde işlenen suç tarihi olan 20.12.2013 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlediği anlaşılmakla; 02.05.2013 tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde hükmün açıklandığı 07.06.2022 tarihine kadar 27.10.2021 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle davaların ayrı ayrı düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/799 Esas, 2022/441 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezalarının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.