Yargıtay 6. CD 2024/5801 E. 2024/13642 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2024/2726 E., 2024/1649 K.

SUÇ: Konutta silahla yağma

HÜKÜM: Düzelterek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz sebebinin '' suçun sabit olmadığına, haksız tahrik hükümlerinin ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine; katılan kurum vekilinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1 h maddesinin uygulanması gerektiğine'' ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1 Sanığın, katılan annesinden para istediği, katılanın olumsuz yanıt vermesi üzerine sanığın bıçakla katılana saldırdığı, bıçağı ona doğru salladığı, katılanın sol orta kadran, sol koltuk altından ve sol kol ön lateralinde omuza yakın kısımdan basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, sanığın annesi olan katılandan istediği para miktarı araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2 İddianamede, sanığın ve katılanın beyanlarından olayın 18.30 sıralarında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, Ulusal Yargı Ağı Projesi Sistemi üzerinden alınan güneş doğuş batış çizelgesine göre suç tarihinde göneşin 17.17'de battığı göz önüne alındığında, mahkeme tarafından suç saati belirlenmeden, soyut gerekçe ile suçun gece vakti işlendiği gözetilmeksizin, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1 h maddesinin uygulanmaması,

3 Katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı kendisini vekil ile temsil ettirmiş olmasına rağmen, hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık aleyhine katılan kurum lehine karar tarihi itibariyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarına yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.