Yargıtay 6. CD 2023/11361 E. 2024/13578 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/1531 E., 2021/1991 K.

SUÇ: Silahla tehdit

HÜKÜM: İstinaf başvurusu üzerine beraat hükmünün kaldırılarak mahkûmiyet hükmü kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince tehdit suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. GEREKÇE

Mağdurun aşamalarda tutarlı beyanları, mağdurun beyanlarını destekleyen tanıkların ifadeleri, sanığın soruşturma aşamasında olayın sıcaklığı ile alınan savunması, dosya arasında bulunan rapor gibi deliller karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafinin "sanığın atılı suçu işlediğine dair, inkara yönelik savunmasının aksini ispatlayacak yeterlilikte, soyut iddia dışında, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden arındırılmış, kesin, somut ve inandırıcı delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına," ilişkin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 9. Ceza Dairesinin 24.06.2021 tarihli ve 2019/1531 Esas, 2021/1991 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.12.2024 tarihinde karar verildi.