Yargıtay 6. CD 2023/19136 E. 2024/13532 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2018/266 E., 2019/311 K.

SUÇLAR: Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme

Sanığın yokluğunda verilen hükümlerin tebliği için sanığın bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre çıkarılıp iade edilen tebligat gelmeden, adres kayıt sistemindeki adresine MERNİS adresi olduğu belirtilerek tebligat çıkarıldığı, tebligatın dağıtıcı tarafından, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edildiği, bu itibarla yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla, bu hâlde sanığın 01.09.2023 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığa isnad olunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2 b, 125/3 a uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi birinci fıkrası uyarınca uzlaştırma nedeniyle durma süresi de nazara alınarak, suç tarihi olan 03.01.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2019 tarihli ve 2018/266 Esas, 2019/311 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

18.12.2024 tarihinde karar verildi.