Yargıtay 6. CD 2023/10732 E. 2024/13490 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/1638 E., 2019/2319 K.

SUÇ: Nitelikli tehdit

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık dilekçesinde özetle; bir an kızgınlıkla tehdit içerikli mesajlar attığını, şikâyetçilerin alacak verecek meselesinden dolayı kendisini mağdur ettiklerini, silahla tehdit suçunu işlemediğini ileri sürmüş, anılan temyiz dilekçesindeki belirtilen sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen sanık tarafından istinaf edilen 05.03.2019 tarihli hükümde şikâyetçilere yönelik tehdit suçlarından ayrı ayrı verilen toplam 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının, 5271 sayılı Yasa'nın 283/1. maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği ve istinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucu verilen kararda, ilk derece mahkemesinde belirlenen cezadan fazla cezaya hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'ün temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 23.10.2019 tarihli istinaf mahkemesinin hükmünün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı Yasa'nın 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına "5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereğince sanık hakkında daha ağır bir ceza verilemeyeceğinden sanığın kazanılmış ... gözetilerek nitelikli tehdit suçundan neticeten 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

18.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.