Yargıtay 6. CD 2023/20175 E. 2024/13414 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/1678 E., 2023/2422 K.

SUÇLAR: Nitelikli yağma

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ... hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/82707 soruşturma sayılı dosyası kapsamında, temyiz incelemesine konu hükümde anlatılan yağma eylemleri ve tefecilik suçuna ilişkin soruşturma başlatıldığı ve 30.03.2016 tarih, 2016/9434 sayılı iddianame ile sanık hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı ancak yağma suçu yönünden sanık ile arkadaşları ... ve ... ... hakkında, "müştekilere zorla imza attırarak onları borç altına sokacak senet imzalattığına dair yeterli delil olmadığı bu itibarla yağma suçu bakımından takibata yer olmadığı" gerekçesiyle kamu davası açılmamasına karar verildiği, her ne kadar şeklen ayrı bir kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmese de; sanık hakkında yağma suçuna ilişkin iddialar nedeniyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşıldığı ancak bahse konu kovuştumaya yer olmadığına dair kararda itiraz süresi, itiraz mercii ve ne şekilde itiraz yoluna başvurulacağı yönünde bir açıklama bulunmadığından, katılanların temyiz incelemesine konu dosya kapsamında 05.03.2019 tarihinde alınan şikâyet başvurularının, özü itibariyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı süresinde yapılmış itirazlar niteliğinde olduğu değerlendirilmekle; daha önce soruşturmaya konu edilip kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş eylemler hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 173 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca karar itirazen kaldırılmadıkça yeniden soruşturma yapılamayacağı ve bu aşamada dava şartının gerçekleşmemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca durma kararı verilerek, dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 173 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince yetkili Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmesi ve burası tarafından verilecek kararın sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21 Ceza Dairesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2023/1678 Esas, 2023/2422 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

17.12.2024 tarihinde karar verildi.