Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/1190 E., 2021/1006 K.

SUÇLAR: Silahla tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER: İlk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak

kurulan mahkûmiyet hükmü

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1.Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Temyiz Talebi Nedeniyle Yapılan İncelemede;

Sanık hakkında, Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2019 tarihli ve 2018/74 Esas, 2019/1067 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2 e maddesi uyarınca verilen beraat kararının, istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmekle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 151/1, 168/2, 62, 52/2. maddelerinin uygulanması suretiyle neticeten hükmolunan “1.000,00 TL” adlî para cezası ile mahkûmiyet kararına konu cezanın türü ve miktarı ile bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde belirtildiği üzere ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının; aynı Kanun’un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen kesin hüküm niteliğindeki kararlardan biriyle sonuçlanmaması hâlinde temyiz edilebilir olduğu, incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Temyiz Talebi Nedeniyle Yapılan İncelemede;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin, temyiz dilekçesinde, anılan sebeplerle yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanlar ile sanık arasında husumetin olmadığı, sadece Katılan ... ile arasında ihtilaf bulunduğu anlaşılmakla, katılanların aynı evde ikamet ettikleri eve yönelik tüfekle ateş etme eyleminin şikayetçilerin tamamına yönelik tehdit niteliğinde olmadığı ve olayın tek suç teşkil ettiği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 43.maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

5271 sayılı Yasa'nın 304/2. maddesi uyarına yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.