Yargıtay 6. CD 2023/11152 E. 2024/13389 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/1977 E., 2021/342 K.

SUÇ: Silahla tehdit

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Her ne kadar Adli Emanet'in 2019/87 sayısına kayıtlı "1 Adet Üzerinde SÜRMENE ibaresi yazılı, 31 cm uzunluğunda, siyah saplı ekmek bıçağı." hakkında bir karar verilmediği görülmüş, ancak bu hususta her zaman mahallinde bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Olay günü sanığın oğlu olan mağdur ...'in çalıştığı fırına gelerek hamur kesmek için kullanılan bıçağı eline alıp "sinkaf ederim sizi, benim köpeklerimsiniz, siz çalışıp ben yiyeceğim, Karapınar'ı size dar edeceğim, bu gece katliam yapacağım" tehdit ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda;

Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2020/1977 Esas, 2021/342 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karapınar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.12.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Olay tarihinde oğlu olan mağdur ...'in çalıştığı fırına geldiği, mağdur ... ile sanığın tartışmaya başladıkları, iş yeri çalışanı olan tanık ...'ın araya girerek mağdur ... ve tanık ...'yı işyeri dışına çıkardığı, tanık ...'nın kovuşturma aşamasında tanıklıktan çekinme hakkını kullandığı, tanık ...'ın aşamalardaki beyanlarında olay sırasında sanığın elinde bıçak görmediğini ve mağdura yönelik tehdit içeren sözler söylediğini duymadığını ifade ettiği, müşteki ... ise her ne kadar soruşturma aşamasında sanığın kendisini tehdit ettiğini beyan etmiş ise de kovuşturma aşamasındaki beyanında sanık ile sadece tartıştıklarını, sanığın kendisini tehdit etmediğini beyan ettiği anlaşılmakla; sanığın mağduru silahla tehdit ettiğine dair müştekinin çelişkili beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin bir delilin bulunmadığı, bu nedenle sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun temyiz talebinin reddi yönündeki görüşüne katılmıyorum.