Yargıtay 6. CD 2023/11336 E. 2024/13360 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/2100 E., 2021/1097 K.

SUÇ: Silahla tehdit

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun’un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun’un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden yapılan incelemede:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.05.2023 tarihli ve 2022/7 315 Esas ve 2023/322 Karar sayılı kararında "...ilk derece mahkemesi tarafından belirlenen maddi mesele değiştirilmediği ve yeni bir delil de toplanmadığı hâlde beraat kararı verilebilmesi için duruşma açılması"nda zorunluluk bulunmadığının kabul edildiği, temyize konu olayda istinaf mahkemesince duruşma açılmasını gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşıldığından, Tebliğname'de yer alan bu husustaki bozma istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık ... hakkında nitelikli tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, katılan vekilinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile Tebliğname'ye aykırı olarak HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.