Yargıtay 6. CD 2024/5499 E. 2024/13287 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2024/1730 E., 2024/1579 K

SUÇ: Birden fazla kişi tarafından silahla yağma

HÜKÜMLER: Ret, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

I. Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Sanık ve müdafiinin yokluğunda karşı verilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra sanık müdafiinin 29.08.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine dair 05.09.2024 tarihli ve 2024/1730 E. 2024/1579 Ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

II. Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Bölge Adliye mahkemesince sanığın adli sicil kaydında yer alıp tekerrüre esas alınan ilama ilişkin istinaf kararında hükmün sehven kesin nitelikte olduğu belirtildiğinden bahisle kesinleşme şerhinin usulüne uygun olmadığından bahse konu ilamın tekerrüre esas olamayacağı gerekçesiyle tekerrür hükmünün çıkartılmasına dair karar verilmiş ise de; sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas alınan ilamın infazına başlandığı ve şartla tahliye kararı verildiğinin tespiti de gözetildiğinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin tatbiki gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni olarak görülmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Yasa'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz sebebinin delil takdiri ve suç vasfında hataya düşüldüğü, sanığın suç kastıyla hareket etmediği, atılı suçun işlendiğine dair mahkumiyete yeterli somut delil bulunmadığı, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Yasa'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Yasa'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.