Yargıtay 6. CD 2024/4211 E. 2024/13235 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2024/1401 E., 2024/1077 K.

SUÇ: Nitelikli yağma

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İade Onama

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ilk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin, suça sürüklenen çocuk ve müdafi tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edildiği ancak suça sürüklenen çocuğun ceza infaz kurumu aracılığıyla gönderdiği 25.04.2024, 30.04.2024 ve 11.06.2024 tarihli dilekçeleri ile, "... tarafıma verilmiş olan... hapis cezalarını onaylatmak istiyorum,...temyiz hakkımdan mahrum kalmak istiyorum...temyiz yoluna başvurmak istemiyorum" şeklinde beyanda bulunduğu görülmekle, dilekçelerin temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabul edildiğinden temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

II Suça Sürürklenen Çocuk ... Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında istikrarla vurgulandığı üzere; "Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir."

Ceza yargılaması sonucunda mahkûmiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak şekilde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 38/4. maddesi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/2. maddesi, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 11. maddesi) de nazara alınarak, suça sürüklenen çocuk ...'nın aşamalarda alınan birbiriyle uyumlu ve istikrarlı savunmalarında üzerine atılı yağma suçuna ilişkin suçlamayı ısrarla kabul etmemesi, katılanların soruşturma aşamasında ve kovuşturma aşamasında kendi içerilerinde çelişen beyanlarda bulunmaları gözetildiğinde; katılanların soyut beyanları dışında, sanığın hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alınarak, suça sürüklenen çocuğun nitelikli yağma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 15.04.2024 tarihli ve 2024/1401 Esas, 2024/1077 Karar sayılı kararında, suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görüldüğünden hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğu ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kadirli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

K A R ŞI O Y

Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 2024/1401 Esas, 2024/1077 sayılı kararı ile Kadirli Ağır Ceza Mahkemesince suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'e karşı üç kez TCK'nın 149/1 d, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince ayrı ayrı 5 er yıl 6 şar ay 20 şer gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 13.12.2022 tarihindeki suç sebebiyle TCK'nın 149/1 d h, 31/3, 62 maddeleri gereğince 5 yıl 11 ay 3 gün hapis cezası yine suça sürüklenen çocuğun ...'e karşı 14.12.2022 tarihindeki eyleminden dolayı yağma suçundan TCK'nın 148/1, 35/2, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise ...'e karşı TCK'nın 149/1 d, 31/3, 62. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezasıyla cezlandırılmasına karar verildiği dosyanın dairemize gelmiş olması üzerine,

Suça sürüklenen çocuk ...'ün temyizden açıkça feragat ettiği anlaşıldığından dosyanın iade edilmesine karar verildiği, diğer suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise çoğunluk tarafından delil yetersizliği sebebiyle beraatine yönünden kararın bozulmasına karar verilmiş ise de dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde yerel mahkemenin kararında da açıkça gerekçelendirildiği suça sürüklenen çocuk ...'nın yağma suçunu işlediği anlaşıldığından Sayın Çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.