Yargıtay 6. CD 2023/10040 E. 2024/13071 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/783 E., 2016/207 K.

SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, tehdit

HÜKÜMLER: Düşme, beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Red,onama,bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Sanık ...'un temyiz başvurusunda gerekçe bulunmadığı belirlendiğinden ve sanığın, anılan kararı temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmadığından, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik sanık ...'un vaki temyiz talebinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan düşme ve tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelemesinde;

Sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125/1 4 maddesine uyan hakaret ve 5237 sayılı Kanun'un 106/1 1.cümlesine uyan tehdit suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1 e, 67/2. maddelerinde belirtilen, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 05.04.2016 gününden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz isteği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.12.2024 tarihinde, oy birliği ile karar verildi.