Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2018/3939 E., 2019/1190 K.

SUÇ: Silahla tehdit

HÜKÜM: İlk derece kararının kaldırılması suretiyle beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde mağdurlar ... ve ... tarafından kullanılan araçların ... Karadeniz sahil yolunda arka arkaya seyir halinde oldukları, ... Çay Fabrikasında şoför olarak çalışan sanık ... ...'nin de aynı yolda çay yüklü kamyonu ile seyir halinde olduğu, mağdurlardan ...'in aracının arıza yapması nedeniyle ile aniden sanığın sevk ve idaresindeki aracının önüne tehlikeli bir şekilde geçtiği ve kaza tehlikesi atlattıkları, bunun üzerine sanığın bu duruma tepki olarak sellektör yaptığı, sanığın savunmalarında mağdurların kendisine "kafanı kırarız, yavşak..." şeklinde tehdit ve hakaret içerikli sözler söylediklerini iddia ettiği, mağdur ...'in ise sanık tarafından kendilerine "el kol hareketleri yapıldığı" şeklinde beyanda bulunduğu ancak bu hususların karşılıklı olarak kabul edilmediği ve bu iddiaların kanıtlanmasına ilişkin başkaca bir delil bulunmadığı daha sonra mağdurların ve sanığın yolun ilerisinde durdukları ve tartışma yaşadıkları, araçların durması üzerine yaşanan tartışmada, mağdurların sanığın aracına doğru yöneldiği, aracın kapısını açarak içeriye girmeye çalıştıkları ve sanığa vurmaya yeltendikleri sırada, sanığın yanında bulundurduğu silaha doğru uzanıp mağdurların göreceği şekilde tuttuğu ve mağdurların silahı görünce olay yerinden uzaklaştıkları olayda; olayın başında mağdurlardan kaynaklanan, başka türlü bertaraf edilemeyecek ağır ve muhakkak bir tehlikenin bulunmadığı, sanığın mağdurlara tabanca göstermek şeklindeki eyleminde saldırı ile savunma arasında ve kullanılan vasıtalar arasında orantının da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, eylemin meşru müdafaa kapsamında kaldığı değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.