Yargıtay 6. CD 2023/10667 E. 2024/12992 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/1052 E., 2019/3482 K.

SUÇLAR: Tehdit, hakaret

HÜKÜM: Mahkûmiyet hükmü kaldırılarak beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 280/1 a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesince, "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu saptandığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilebileceği düzenlenmiş olup, Ceza Genel Kurulunun 2022/7 315 Esas 2023/322 Karar sayılı karar ile 5271 sayılı Kanun'un 303/1 a maddesinin Yargıtayca süregelen uygulaması, 7035 sayılı Kanun değişikliği ve gerekçesinde ifade edilen düzenlenme amacı hep birlikte ele alındığında; ilk derece mahkemelerince kabul edilen maddi mesele değiştirilmeden ve yeni bir delil araştırmasına girilmeden bölge adliye mahkemesince duruşma açılmaksızın hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine karar verilebileceğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki duruşma açılmaksızın beraat kararı verilemeyeceği ve bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararının bozulması gerektiği yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıkların üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri,sanık ve annesi tanık ...'in beyanlarının birbiriyle uyuşmadığı,katılanın olaya sanık ...'ın da karıştığını beyan etmesine karşın tanık ...'inbu beyanı desteklemediği ayrıca tanık ...'in soruşturma aşamasında beyanının alınmayıp sadece mahkemede dinlendiği anlaşıldığından sanıkların üzerlerine atılı suçlardan mahkumiyetlerine yeterli, somut ve kesin delil elde edilemediği anlaşıldığından, sanıkların beraatinin hukuka uygun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükmünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerinde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 05.12.2024 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.