Yargıtay 6. CD 2023/11000 E. 2024/12839 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/2372 E., 2020/2074 K.

SUÇ: Silahla tehdit

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve katılan kurum vekilinin temyiz isteminin bu kapsamda olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Adli Emanetin 2018/1459 sırasına kayıtlı av tüfeğinin müsaderesi hakkında her zaman karar verilebileceği tespit edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdiri ile İlk Derece Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1 Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın silahla tehdit eylemini haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında işlediğinin anlaşılması karşısında hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29 uncu maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2 Mahkûmiyet kararı verildiği halde kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekili ve sanığın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2019/2372 Esas, 2020/2074 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Geyve Asliye Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.12.2024 tarihinde karar verildi.