Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/873 E. 2022/1323 K.

SUÇ: Tehdit

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Yargıtay (6). Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2023/15339 Esas, 2023/10179 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KD 2023/70613 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin sanık müdafiinin temyiz itirazının reddine karar verdiği tarihten önce, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesine 11.7.2020 tarih, 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile yapılan kanuni düzenleme ile avukatların, avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası uygulanmaz hükmünün getirildiği, bu durumda Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin karar tarihinde sanığın temyiz hakkının bulunduğunun kabulünün gerektiği, diğer bir ifadeyle sanık müdafiinin temyiz talebinin kabulü ile hükmün esastan incelenmesi gerekirken, sanık hakkında hükmolunan kararın verilen ceza miktarı itibariyle temyizinin mümkün olmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğundan, temyiz isteminin kabulüne karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince tehdit suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'na 7249 sayılı Kanun ile eklenen 59 uncu maddesinin son fıkrasına eklenen, "Avukatların, avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 inci maddesinin ikinci fıkrası uygulanmaz" şeklinde ki düzenleme gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay (6). Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2023/15339 Esas, 2023/10179 Karar sayılı temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddi ilâmının KALDIRILMASINA,

3.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2022/873 Esas, 2022/1323 Karar sayılı kararında sanık müdafiince belirtilen temyiz sebepleri ve re'sen incelemesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elazığ 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.