Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/396 E., 2015/637 K.

SUÇLAR: Silahla tehdit, yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek karar onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümler; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının, 2014/6420 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında; yaralamaya teşebbüs ve silahla tehdit suçundan, üç kez 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi, 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi gereğince kamu davası açılmıştır.

B. Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2014/396 Esas, 2015/637 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1.Katılan ... Komalıoğluna yönelik silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2.Katılanlara yönelik yaralamaya teşebbüs suçundan, üç kez 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi ikinci fıkrası uyarınca 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

C. Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2016 tarihli ve 2014/396 Esas, 2015/637 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında katılanlara yönelik üç kez kasten yaralamaya teşebbüs suçundan temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

1. 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan dolayı tayin edilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 18.07.2016 tarihli ek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın tehdit suçundan eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 15.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin geçmiş bulunduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

1 Sanık Hakkında Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Yapılan Temyiz İncelemesinde;

Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2016 tarihli ve 2014/396 Esas, 2015/637 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

2 Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde;

Gerekçe bölümü (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2014/396 Esas, 2015/637 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.01.2024 tarihinde, karar verildi.