Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ: Nitelikli tehdit

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2009 tarihli ve 2009/97 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1 1 inci maddesi gereğince cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Yapılan yargılama sonucu ... Sulh Ceza Mahkemesi, 21.04.2009 tarihli ve 2009/114 Esas, 2009/266 Karar sayılı kararı ile sanığa atılı suçun 5237 sayılı Kanun'un 106/2 c maddesinde düzenlenen nitelikli tehdit suçuna temas ettiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dava dosyası Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

3. Yapılan yargılama sonucu ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2009 tarihli ve 2009/149 Esas, 2009/263 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106/1 1, 62 nci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına mahkum edilerek; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 26.06.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

4. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2012 tarihli ve 2012/192 Esas, 2012/381 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 27.08.2011 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 86/2,3 a maddesinde yer alan eşe karşı kasten yaralama suçunu işlediği ve ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 22.03.2012 tarihli ve 2012/27 Esas, 2012/264 Karar sayılı kararı ile neticeten 2 ay 15 gün süre ile alkollü yerlere gitmekten yasaklanmasına karar verilerek bu kararın, 05.04.2012 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106/1 1, 62, 50/1 a maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2012 tarihli ve 2012/192 Esas, 2012/381 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 06.03.2019 tarihli ve 2016/4531 Esas, 2019/1407 Karar sayılı ilâmıyla;

''Sanık hakkında açılan kamu davasında, alacağını tahsil amacıyla yakınanı tehdit ettiğinin belirtilmesi karşısında; eylemin yağma ve/veya yağmada “Daha az cezayı gerektiren hal” başlıklı 5237 sayılı TCK'nin 150/1 inci maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi, 19.09.2019 tarihli ve 2019/186 Esas, 2019/281 Karar sayılı kararı ile sanığa atılı suçun 5237 sayılı Kanun'un 150/1 inci maddesi kapsamında kalma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dava dosyası Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

7. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2020 tarihli ve 2019/487 Esas, 2020/28 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106/1 1, 62, 50/1 a maddeleri uyarınca 3000,00 TL adli cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

8. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2020 tarihli ve 2019/487 Esas, 2020/28 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 19.01.2022 tarihli ve 2021/18765 Esas, 2022/300 Karar sayılı ilâmıyla;

"Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1 Dinlenen tanıkların ve mağdurların beyanlarına göre; sanık ...’nın hakkında hagb kararı verilen sanık ... ile birlikte karı koca olan mağdurları aynı kasıt ve olay bütünlüğü içinde kısa zaman aralığında tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında;

sanığın eyleminin 150/1 delaletiyle TCK'nın 106/2 c, 43 madde ve fıkrasında gösterilen, birden fazla kişiyle birlikte zincirleme şekilde işlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 106/1 1 inci cümlesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

2 Sanık hakkında 18/06/2009 tarihinde hapis cezasına hükmedildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğine göre, 5 yıllık denetim süresi içinde sanığın yeniden suç işlemesi karşısında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde, mahkemece ancak CMK'nın 231/11 inci maddesi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında koşullarının varlığı halinde cezanın ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilerek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilecekken, sanığın tekrar suç işlemesi durumunda açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında, bir imkan mahkemeye tanınmadığı gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 231/11 inci maddesine aykırı davranılması, ''

Nedeniyle ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkı korunarak bozulmasına karar verilmiştir.

9. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu ... Ağır Ceza Mahkemesi, 28.04.2022 tarihli ve 2022/99 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararı ile sanığın hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 150/1,106/2 c, 43, 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç cezanın 3.000,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi;

1. Hükmü temyiz etme iradesine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ... ile ...'ın, sanık ...'nın eski kiracısı oldukları, sanık ...'ın 03.12.2008 günü saat 23.30 sıralarında kira alacağı olduğu bahsi ile mağdurların kapısına gittiği ve ...'e "senin ananı avradını sinkaf ederim, paramı alana kadar her akşam kapına dayanacağım, sana Karabükü dar edeceğim, seni ve eşini gebertirim" dediği, mağdur ...'a ise "senin a...koyacağım, orospu, bu mahalleden gidene kadar sizinle uğraşacağım" dediği, akabinde mağdur ...'in polise ihbarda bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Mağdur ...'in 04.12.2008 tarihinde saat 00.10 sıralarında yaptığı ihbar üzerine görevli kolluk ekibinin mağdurun konutuna intikal ettiği ve burada mağdur ve eşi ile görüştüklerine dair 04.12.2008 tarihli tutanak dosya içerisinde mevcuttur.

3. Tanıklar S. U. ve E. Ç.'nun soruşturma aşamasındaki anlatımlarının, mağdurların beyanlarını destekler nitelikte olduğu görülmüştür.

4. Sanık aşamalardaki savunmalarında; mağdur ...'in eski kiracısı olduğunu, kendisinden 300,00 TL kira alacağı olduğunu, bunu istemek için mağdurların kapısına gittiklerini, eşi ile Mağdur ... arasında ağız tartışması çıktığını, ancak mağdurları tehdit etmediğini söyleyerek suçlamayı kabul etmemiştir.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (7) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki islemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, asamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Ağır Ceza Mahkemesi, 28.04.2022 tarihli ve 2022/99 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.