Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/656 E., 2016/146 K.

SUÇLAR: Silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık haklarında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/656 Esas, 2016/146 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında şikâyetçi ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Sanık hakkında şikâyetçi ...'a yönelik silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

B. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Eşi tarafından kendisine hakaret edilmesi üzerine haksız tahrik etkisi altında tokat attığını ancak eşinin şikâyetçi olmaması hususunun dikkate alınmadığına,

2. Üzerine atılı tehdit suçunu işlememiş olduğuna her iki suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine,

3. Lehe hükümlerin uygulanmasığına,

4. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde şikâyetçi Hatice ile eşi olan sanık arasında ailevi nedenlerden dolayı çıkan tartışma sırasında sanık ...'ın şikâyetçi Hatice'ye eliyle vurmak suretiyle adli muayene raporunda belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte kasten yaraladığı, akabinde şikâyetçi Hatice'nin kardeşi olan diğer şikâyetçi ...'ın ikametlerine geldiği ve sanık ile konuştuğu sırada sanığın adli emanetin 2015/550 sırasında kayıtlı ekmek bıçağını alarak şikâyetçi ...'a hitaben "Senin ganı içerim, ciğerini sökerim, seni deşerim lan" demek suretiyle silahla tehdit ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın kasten yaralama suçu bakımından ikrar, silahla tehdit suçu bakımından tevil yolu ikrar içeren savunması, şikâyetçi beyanları, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarını işlediği kabul edilerek, mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

3. Adli emanetin 2015/550 sırasında kayıtlı ekmek bıçağının müsaderesine karar verilmemiş ise de, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilebileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

4. Sanık hakkında iddianamede uygulanması talep edilmeyen 5237 sayılı Yasa’nın 58 inci maddesinin uygulanması için ayrıca 5271 sayılı Yasa’nın 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmemiş ise de, adli sicil kaydının duruşmada okunması, sanığın da adli sicil kaydını kabul etmesi ve içeriğine yönelik herhangi bir itirazda bulunmadığının anlaşılması karşısında; tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektiren sabıkalılık halini önceden bildiği anlaşılan ve bu konuda kendisine yeterince savunma imkanı tanınan sanığa ek savunma verilmesine gerek olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak;

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan ... 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/359 Esas, 2010/451 Karar sayılı ilâmına konu suçun kesinleşme tarihinin 06.07.2015 tarihi olduğu ve suç tarihinden sonra kesinleştiği dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında suç tarihi itibariyle tekerrüre esas alınabilecek herhangi bir mahkûmiyet hükmü bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ve anılan husus Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasanın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren eşe karşı kasten yaralama suçu yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ve devamı maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/656 Esas, 2016/146 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/656 Esas, 2016/146 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

28.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.