Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2020/139 Esas ve 2020/756 Karar

SUÇLAR: Kasten yaralama, tehdit

KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2020 tarihli ve 2020/139 Esas, 2020/756 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında yapılan yargılama sonunda, kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 18.11.2020'de kesinleştiği; tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 26.11.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca, 09.12.2022 tarihli ve 94660652 105 17 19963 2022 Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2023 tarihli ve 2022/156409 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB 2022/156409 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre;

1 Benzer bir olaya ilişkin, temyiz incelemesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25/06/2020 tarihli ve 2016/7588 esas, 2020/7952 karar sayılı ilâmında yer alan, ''... sanık ... ...'un elinde bıçak olduğu halde mağdurla tartıştığı sırada, “seni geberteyim mi, öldüreyim mi” şeklindeki sözlerinin ardından, hemen o anda elindeki bıçakla mağduru yaralamasından ibaret olayda, sanığın yapacağını söylediği eylemi hemen gerçekleştirmesi, yaralama eylemi sonrasında tehdit içeren bir söz ve davranış da göstermediğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin kül halinde silahla kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında silahla tehdit ve silahla kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması...'' şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, somut olayda sanığın, eşi olan mağdurla evde tartıştıkları sırada mağdura yönelik "bak seni var ya artık gebertirim, vurdurturum, senin ananı ağlatmazsam" diyerek tırnaklarıyla mağdurun elini, kolunu ve boynunu çizmesi sonucu basit tıbbi müdahale ile iyileşir şekilde yaraladığı olayda tehdit sözünü yaralama eylemini açıklamaya yönelik söylediği anlaşılmakla, basit yaralama suçundan hemen önce veya o anda gerçekleştirilen tehdit eyleminin ayrı bir suç oluşturmayıp yaralama niyetini açıklayıcı mahiyette kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, ayrıca tehdit suçundan da mahkûmiyet kararı verilmesinde,

2 Sanığın mahkûmiyetine konu basit yaralama ve tehdit suçlarının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251. maddesi gereğince basit yargılama usulüne tabi olduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07/02/2020 tarihli iddianamenin, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesince 19/02/2020 tarihinde kabul edilmesi sonrasında düzenlenen tensip zaptında basit yargılama usûlünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir değerlendirme yapılmaksızın duruşma günü belirlendiği anlaşılmakla, sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunda Mahkemesince bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Kasten Yaralama Suçu Yönünden

Mahkemece, tensip zaptı ile birlikte taraflara duruşma gününün bildirilmesi, basit yargılama usulünün uygulanmayacağına delalet ettiğinden, tebliğnamede yer alan (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, bu nedenle kasten yaralama suçu yönünden olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Tehdit Suçu Yönünden İse;

İnceleme konusu olayda; hükümlünün, eşi olan müşteki ile evde tartıştıkları sırada müştekiye hitaben "bak seni var ya artık gebertirim, vurdurturum, senin ananı ağlatmazsam" diyerek tırnaklarıyla müştekinin elini, kolunu ve boynunu çizmesi sonucu müştekiyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığı, hükümlünün yapacağını söylediği eylemi hemen gerçekleştirdiği, tehdit içerikli sözleri yaralama eylemini açıklamaya yönelik söylediği, bu itibarla; yaralama suçundan hemen önce veya o anda gerçekleştirilen tehdit eyleminin ayrı bir suç oluşturmayıp yaralama niyetini açıklayıcı mahiyette kabul edilmesi gerektiği, hükümlünün eyleminin kül halinde eşe karşı kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, ayrıca tehdit suçundan da mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçu Yönünden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki (2) numaralı düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

B. Tehdit Suçu Yönünden İse;

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2020 tarihli ve 2020/139 Esas, 2020/756 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;

Hükmün (E) harfi ile belirtilmiş olan hükümlü ...'ın tehdit suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükmün tamamen ortadan kaldırılmasına,

Hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.