Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/726 Esas, 2016/905 Karar

SUÇLAR: Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümlerin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125/1 2, 53. ve 106/1 1.cümle, 53. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2016/726 Esas, 2016/905 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri;

1. Sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olduğuna ve mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanık ...'nın kullanmakta olduğu 0 544 ... .. .. nolu telefon hattından katılan ...'nın kullandığı 0 542 ... .. .. no.lu telefon hattını arayarak "sen çocuklara niye para vermedin, çocukları ben kendi başıma mı yaptım, kanı bozuk şerefsiz Sivrihisar'a gelirsem orayı sana dar ederim başına göçürürüm beni oraya getirme" diyerek hakaret ve tehdit ettiğinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkûmiyete yeter kesin ve inandırıcı herhangi bir delilin elde edilmediği, sanık ile katılanın boşanma aşamasında oldukları, aralarında husumet bulunduğu, tanık Ö..'nün, katılanın babası olduğu bu nedenle beyanı mahkememizce inandırıcı bulunmamış ve hükme esas delil olarak değerlendirilmemiş, sanık ve katılan arasındaki husumet de nazara alındığında, katılanın iddiaların soyut olduğu mahkememizce kabul edilmiş, soyut iddianın da tek başına mahkûmiyet için yeterli olmayacağı anlaşıldığından, sanığa isnat edilen hakaret ve tehdit suçlarının sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Katılan aşamalarda alınan ifadelerinde, "..Sanığın boşanma aşamasındaki eşi olduğunu boşanma davasının devam ettiğini, müşterek çocuklarını görmek için babası tanık Ö. ile birlikte çocukları gördüktün sonra geri döndükleri sırada sanık ...'nın cep telefonu ile aradığını araç kullandığı için cep telefonunun hoparlörünü açtığını, sanığın kendisine hitaben "sen çocuklara niye para vermedin, çocukları ben kendi başıma mı yaptım, kanı bozuk şerefsiz Sivrihisar'a gelirsem orayı sana dar ederim başına göçürürüm beni oraya getirme 900,00 lira para ile ev mi geçindirilir" diyerek hakaret ve tehdit ettiğini, konuşulanları babasının da duyduğunu.." beyan etmiştir.

3. Sanık soruşturma aşamasında alınan ifadesinde özetle, ".. boşanma aşamasındaki eşinin istediği zaman çocukları görmeye geldiğini iki çocuğu ve kendisi için 900,00 TL nafaka verdiğini, müşterek çocuğuna okul gösterisi için alacağı kıyafet parasını babasından istemesini söylediğini, babasının ise ben nafakamı ödüyorum parayı nereden bulursa bulsun versin demiş bendi Mustafa'yı aradım neden para vermediğini sordum neden verecekmişim dedi bende kendisine, "sen de bu çocukların babasısın çocuklarına bakmakla yükümlüsün dedim hakaret ve tehdit etmedim" şeklinde, kovuşturma aşamasında ise, "kesinlikle iddia edilen tehdit içerikli sözleri katılana söylemediğini, katılanla aralarında boşanma davası olduğunu, bu davaya etki etmesi adına hakkında bu şekilde iddialarda bulunulduğunu.." beyan etmiştir.

4.Tanık Ö.A. aşamalarda alınan ifadelerinde özetle, "..katılan oğlumdur, sanık ise gelinimdir, aralarında boşanma davası vardır, ayrı yaşamaktadırlar, olay tarihinde müşteki oğlumla birlikte çocukların annesine yani sanığa bırakmak için ...'e gelmiştik, müştekiyle birlikte arabayla Sivrihisar'a dönerken yolda sanıktan telefon geldi, müştekiyle konuştular, oğlum telefonun hoparlörüne basmıştı, dolayısıyla ben de konuşulanları anlıyordum, sanık, müştekiye "çocukları ben tek başıma mı yaptım, 900,00 TL parayla ...'de geçinilir mi, bu para yeter mi, şerefsiz, kanı bozuk, gelirsem Sivrihisar'ı sana zindan ederim, başına göçürürüm" diyerek söyledi, bunu ben de duydum.." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Atılı Suçları İşlediğinin Sabit Olduğuna ve Mahkûmiyetine Karar Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Sanığın aşamalardaki ifadelerinde atılı suçlamaları kabul etmedikleri, taraflar arasında önceki bir tarihe dayalı husumet bulunduğu dikkate alındığında, mahalli mahkemenin "..sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkûmiyete yeter kesin ve inandırıcı herhangi bir delilin elde edilmediği, sanık ile katılanın boşanma aşamasında oldukları, aralarında husumet bulunduğu, tanık Ö.nün, katılanın babası olduğu bu nedenle beyanının inandırıcı bulunmadığı .. sanık ve katılan arasındaki husumet de nazara alındığında, katılanın iddiaların soyut olduğu .. soyut iddianın da tek başına mahkûmiyet için yeterli olmayacağına.." ilişkin gerekçesinde isabetsizlik görülmediğinden, temyiz sebeplerine yönelik hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesaire İlişkin,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2016/726 Esas, 2016/905 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.