Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/339 E., 2016/88 K.

SUÇLAR: Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gümüşhane Cumhuriyet Başsavcılığının 12.08.2015 tarihli 2015/597 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/339 Esas, 2016/88 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından beraat, yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ve Sanık kararı temyiz ettiklerine dair dilekçe vermişlerdir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanığın katılana "senin ananı avradını sikerim" dediği, daha sonra çevrede bulunan vatandaşlarca kavganın ayrıldığı, yaklaşık 5 dakika sonra sanığın kullanmış olduğu telefondan katılanın kullanmış olduğu telefonu arayarak "ananı avradını sikerim bu Gümüşhane'yi terket, seni öldüreceğim" demek suretiyle hakaret ve tehditte bulunduğundan bahisle kamu davası açıldığı, İlk Derece Mahkemesince ise her ne kadar sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmışsa da, sanığın üzerine atılı suçları gerçekleştirdiğine yönelik olarak katılanın soyut beyanları dışında başkaca bir delil olmadığı, bu hali ile sanığın üzerine atılı eylemleri gerçekleştirdiği hususunda tereddüt hasıl olduğu, bu bakımdan sanığın cezalandırılmasına yetecek nitelikte her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden şüpheden sanık yararlanır ilkesi de dikkate alınarak sanığın beraatine karar verildiği, yaralama suçundan ise mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Hakaret ve Tehdit Suçlarına İlişkin

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Yaralama Suçuna İlişkin

a) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, katılana karşı basit yaralama suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suçlar yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun’un 2 nci ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b) Uzlaşmanın sağlanamaması halinde;

Hükümden sonra 19.08.2020 gün ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 gün ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile, 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan “… kovuşturma evresine geçilmiş …” ibaresinin aynı bentte yer alan “… basit yargılama usulü …” yönünden Anayasaya aykırı görülerek iptaline karar verilmiş olması ve 5271 sayılı Kanun'un “Tanımlar” kenar başlıklı 2 nci maddesinin (f) bendinde kovuşturmanın “İddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi” ifade eder şeklinde tanımlanması karşısında, 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle başlığı ile birlikte yeniden düzenlemeye konu edilen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1. Hakaret ve Tehdit Suçlarına İlişkin

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/1339 Esas, 2016/88 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Yaralama Suçuna İlişkin

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/1339 Esas, 2016/88 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.