Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Birden fazla kişi tarafından gece vakti silahla yağma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/2654 İddianame No.lu iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının a, c ve h bentleri, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2017 tarihli ve 2017/289 Esas, 2017/501 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının a, c ve h bentleri, 168 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 27.03.2018 tarihli ve 2018/311 Esas, 2018/395 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri,

A. Sanık hakkında mahkumiyete esas alınan tek delilin çelişkili müşteki beyanları olduğuna,

B. Sanığın eyleminin yağma değil yaralama olduğuna,

C. Eylemin birden fazla kişiyle işlendiğine yönelik delil bulunmadığına,

D. Mahkemenin kabulüne göre yarar elde etme kastı olmadığı için yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

E. Hükme esas alınan delillerin şüphe boyutunda kaldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ve yanında kimliği tespit edilemeyen erkek bir şahsın 21.06.2017 tarihinde 02.00 sularında katılanın ticari taksisine yolcu olarak bindikleri, katılanın tenha bir sokağa girmesini sağladıktan sonra sanığın cebinde bulunan ve ele geçirilemeyen bıçağı çekip katılanı kalçasından basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralayarak cep telefonunu, 270,00 TL parasını ve araç telefonunu aldıkları ve akabinde katılanı araçtan indirerek araç kontak anahtarını da alıp yaya şekilde olay yerinden kaçtıkları ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Sanık hakkında hüküm kurulurken lehine ve aleyhine esas alınan deliller olan;

Sanığı tevilli ikrar içeren beyanları,

21.06.2017 tarihli Olay, Yakalama, Muhafaza altına alma tutanağı,

21.06.2017 Tarihli teşhis tutanağı,

Genel Adli Muayene Raporları,

Emniyet Fezlekesi,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan ... için güneşin doğuş ve batış saatlerini belirten çizelgesi,

Dosya içerisinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın 21.06.2017 tarihinde saat 02.30 sularında bıçaklanarak yağmalandığı ihbarı üzerine kolluk tarafından başlatılan soruşturma devam ederken sanığın aynı gece saat 05.45 sularında Halkalı Polis Merkezi Amirliği'ne gelerek teslim olduğu anlaşılmaktadır. Sanık ilk beyanında susma hakkını kullanmış ve savunmasını müdafi huzurunda yapacağını bildirmiştir.

2. Sanık 21.06.2017 tarihli sorgusunda müdafi ve Cumhuriyet savcısı huzurunda tevilli ikrarda bulunarak yaralama olayını kabul etmiştir. Ayrıca sanık her ne kadar ilk beyanında eylemi sırasında araçta başka kimse olmadığını söylemiş ise de 05.10.2017 tarihli ilk duruşmadaki beyanında aracın arkasındaki şahsın kendine bıçak çektiğini, kendisinin de müştekiyi yanlışlıkla bıçakladığını söylemiştir.

3. Katılan 21.06.2017 tarihli teşhis tutanağına göre sanığı canlı şekilde çoklu teşhis yöntemi ile teşhis etmiştir.

4. Dosya arasında katılanın beyanlarını doğrulayan 21.06.2017 tarihli raporuna göre sağ uyluk ön yüzeyde 2 cm kesi ile basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı sabittir.

5. Katılanın soruşturma aşamasında alınan 21.06.2017 tarihli beyanında arkada oturan şahsın hiçbir eylemde bulunmadığını beyan ettiği fakat akabinde kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında bu şahsın da ensesine bıçak dayadığını belirtmesi karşısında oluşan çelişki 19.01.2017 tarihli duruşmada giderilmiş, katılan olayın şoku ile ilk ifadesini verdiğini, duruşmadaki beyanının doğru olduğunu, arka koltukta oturan şahsın da kendisine bıçak çektiğini beyan etmiştir.

6. Tüm bu nedenlerle mahkumiyet hükmüne esas alınan katılan beyanındaki çelişkinin giderildiği, beyanın adli tıp raporu, ve sanığın tevilli ikrarı doğrulandığı anlaşılmakla kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 27.03.2018 tarihli ve 2018/311 Esas, 2018/395 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288 ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.