Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/567 E, 2016/492 K

SUÇ: Tehdit

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğinden, temyiz isteminin, sanık hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelenmede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 25.11.2014 tarihli ve 2014/32697 Soruşturma sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca ikişer kez cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Gaziosmanpaşa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2014/567 Esas, 2016/492 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/2 a, 43/1 2, 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; 5237 sayılı Kanun'un 106/1 1 nci cümlesinden açılan tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi uyarınca tek suç oluşacağı gerekçesi ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın müsnet suçu işlediğine dair somut, inandırıcı, her türlü şüpheden uzak bir delil bulunamamış olmasına rağmen sadece karşı tarafın beyanları göz önüne alınarak mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Taraflar arasında daha önceden gerçekleşmiş bir kız kaçırma olayından dolayı husumet bulunduğu, olay günü katılan sanıklar ... ve ...'in, şikâyetçi ... ile karşılaştıkları ve aralarındaki geçmişe dayalı husumet nedeni ile Gürhan'ı basit bir tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaraladıkları, olayı duyan sanığın katılanların yanına gittiği, duyduğu öfke ile üzerinde bulunan silahla katılanları öldürmekle tehdit ettiği ayrıca bu silahla havaya doğru bir kaç el ateş ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın savunmasında, kuru sıkı tabanca ile havaya ateş ettiğini kabul ettiği görülmüştür.

3. Katılanlar, sanığın elindeki silahla kendilerini öldürmekle tehdit ettiğini beyan etmişlerdir.

4. Tanık M.T.'nin katılanları doğrulayan beyanlarının dosya içerisinde bulunduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Müsnet Suçu İşlediğine Dair Somut, İnandırıcı, Her Türlü Şüpheden Uzak Bir Delil Bulunamamış Olmasına Rağmen Sadece Karşı Tarafın Beyanları Göz Önüne Alınarak Mahkumiyet Kararı Verilmesinin Usul ve Yasaya Aykırı Olduğuna İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Katılanların beyanı, sanığın kuru sıkı tabanca ile havaya ateş ettiğini kabul etmesi ve tanık beyanı birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesaire Yönünden

1. Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziosmanpaşa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2014/567 Esas, 2016/492 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden gerekçe bölümünün (B) bendinin (1) ve (2) numaralı paragraflarında açıklanan eleştiriler dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.