Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/237 E., 2015/244 K.

SUÇLAR: Silahla tehdit, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER: Beraat, Mahkûmiyet, Müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Red, Düzelterek Onama

1. Tehdit suçundan kurulan "beraat" hükmünün gerekçesine yönelik olmayan sanığın temyizinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sinanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.08.2015 tarihli ve 2015/565 Soruşturma numaralı ile sanık hakkında silahla tehdit ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'a aykırılık (6136 sayılı Kanun) suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Sinanpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/237 Esas, 2015/244 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci, 49 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 54 üncü maddeleri uyarınca 6.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve müsadereye, silahla tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Hakkında beraat kararı verilmesi aksi halde erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü katılanın yanında tanık İ.Y. ile birlikte hayvan otlattığı sırada sanığın yanlarına gelerek "bu bölge bizim bölge, bir daha buraya gelmeyin, koruma başkanını çağıracağım" şeklinde söz söyleyerek yanlarından ayrıldığı, daha sonra sanığın tekrar katılanın yanına geldiği, bu sırada sanığın elinde tabanca bulunduğu ve yere doğru ateş ettiği anlaşılmıştır.

2. Jandarma Genel Komutanlığı uzmanlık raporunda; sanıktan ele geçirilen tabancının 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz olduğu belirtilmiştir.

3. Tanıklar İ.Y. ve M.F.U.'nun beyanlarının dosya arasından mevcut olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu sisteminde, önceki sistemde var olan “cezaların içtimaı”hükümlerine yer verilmediği, 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 99. maddesinde yer alan “Birden fazla hükümdeki cezaların toplanması" başlıklı “Bir kişi hakkında hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar. Ancak bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümler bulunur ise, 107. maddenin uygulanabilmesi yönünden mahkemeden bir toplama kararı istenir” şeklindeki hüküm karşısında; mahkemece hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile doğrudan hükmedilen adli para cezasının ayrı ayrı infazına karar verilmesi yerine, iki ayrı adli para cezasının içtima ettirilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Ön inceleme bölümünün (1) bendinde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.6136 Sayılı Kanuna Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sinanpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/237 Esas, 2015/244 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 5. paragrafında yer alan "...olmak üzere 6.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "6.000,00 TL hapisten çevrilme, 500,00 TL doğrudan olmak üzere adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle usul ve yasaya uygun hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.