Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/1372 E., 2019/1626 K

SUÇ: Nitelikli yağma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2018 tarihli, 2018/33390 Soruşturma No.lu iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrası, (a) ve (d) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/339 Esas, 2019/39 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 149 uncu maddesinin birinci fıkrası, (a) ve (d) bendi, 35 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2019/1372 Esas, 2019/1626 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Unsurları oluşmadığı halde yağma suçundan teşdiden ceza verilmesine, takdiri indirimler ve 5237 sayılı Kanunun 62 nci maddesinin uygulanmamasına, eksik inceleme yapıldığına, tanık beyanlarındaki çelişkinin sanık aleyhine değerlendirildiğine, malın değerinin azlığı sebebiyle indirim yapılması gerektiğine, teşebbüs indiriminin üst sınırdan yapılmamasına ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. İlk Derece Mahkemesince, mağdur ...'ın, sanık ...'un ikamet etmiş olduğu binanın alt katında bayan kuaför dükkanı işlettiği, olay gününden bir gün önce ...'un ...'ın dükkanına gelerek kendisinden para istediği, ...'ın da sanığa borcu olmadığını ve para vermeyeceğini söylediği, bunun üzerine sanık ...'un ...'a "Yarın geleceğim bana para vereceksin, eğer vermezsen sana burada iş yaptırmayacağım iş yerini kapatıp gideceksin yoksa senin başına bela olurum." diyerek tehdit ettiği, olay günü sanık ...'un ...'ın yanına geldiği ve "Ben sana para vermeyeceksen dükkanı açmayacaksın demedim mi" diyerek bağırdığı ve belinden rambo tarzı bıçakla ...'a saldırmaya başladığı, bıçağın arka kısmı ile mağdurun yüzüne sert bir şekilde vurduğu, ...'ın da saldırıyı def etmek maksadıyla ...'u darp ettiği, olay sonrasında ...'ın Basit Tıbbi Müdahale (BTM) ile giderilemeyecek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, ...'un da BTM ile giderilebilecek şekilde yaralandığı iddianameye konu olayda her ne kadar taraflar birbirlerinden şikayetçi olmadıklarını belirterek gerek ...'un bir gün öncesinde alkollü olması dolayısıyla ...'la yaşadığı tartışma ve ... ile arkadaşlarının kendisini darp etmeleri nedeniyle para istediği konusunda iftira atıldığını, olay günü yalnızca aralarında karşılıklı kavga ve darp olayının yaşandığını gerekse de ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanın aksine mahkemece dinlenmesi sırasında sanığın tehditle kendisinden para istediğini öfkeyle söylediğini belirtmesinin tarafların birbirini suç isnadından kurtarmaya yönelik olduğu, maddi gerçeğin ceza almaları önlemek amacıyla iradi işbirliği ile saklanmaya çalıştıkları, görgüye dayalı tanık anlatımlarında da açıkça sanık ...'un ...'dan para vermesini isteyerek rambo tarzı bıçağın arkasıyla yüzüne vurduğunun sabit olduğu, duruşma esnasında tanık anlatımlarının da çelişki arz ettiğinden olayın hemen akabinde sıcağına sıcağına ve etki altında olmaksızın alınan beyanlarına itibar edilmesi gerektiği vicdani kanaatine varılarak sanığın nitelikli yağma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Mağdurun yaralanmasına ilişkin raporlar dosya arasında mevcuttur.

3. Olaya ilişkin tanık beyanları tespit edilmiştir.

4. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malın zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile alınmasıdır. 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçu temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık hakkında iftirada bulunması için aralarında herhangi bir neden ve husumet tespit edilemeyen mağdurun olayın hemen sonrası sıcağı sıcağına alınan beyanı , mağdurun ilk beyanı ile örtüşen tutanak ve adli raporlar ve tanık beyanları karşısında, mağdurun ve tanıkların verdikleri ilk beyanına öncelik tanınarak sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu ve sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanığın işlediği nitelikli yağma suçunun konusunda özgüleme yapılmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan değer azlığı hükümlerinin uygulanmaması yerinde olup değer azlığı hükümlerine yönelik kurulan temyiz istemleri yerinde görülmemiş, kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Takdiri İndirimler yönünden; 5237 sayılı Kanun'un "Takdiri İndirimler" başlıklı 62 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre "Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir....", şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Mahkemece sanığın suçtan sonraki davranış ve beyanları, geçmişi, tekerrür oluşturmayan sabıkaları, cezanın olası etkisi göz önüne alınarak bu maddenin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Teşebbüs uygulamasında suçun geldiği aşama da gözetilmek suretiyle meydana gelen zarar ve tehlikelerin ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi uygulanırken yapılan indirim oranında bir isabetsizlik görülmemiş olup, kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2019/1372 Esas, 2019/1626 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.