Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2019/164 E., 2020/207 K.

SUÇ: Hukuki alacağın tahsili amacıyla sair tehdit

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanık müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2013 tarihli ve 2013/9873 soruşturma numaralı iddianamesiyle sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1 (2 cümle), 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 4. Sulh Ceza Mahkemesinin, 04.02.2014 tarihli ve 2013/780 Esas, 2014/58 Karar sayılı kararı ile eylemin 5237 sayılı Yasanın 148/2 maddesindeki yağma suçunu oluşturma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2015 tarihli ve 2014/110 Esas, 2015/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 150/1 maddesi yoluyla 106/1 1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2015 tarihli ve 2014/110 Esas, 2015/95 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 13.02.2019 tarihli ve 2018/541 Esas ve 2019/1967 Karar sayılı kararı ile;

"...1 Sanığın aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, tanıklar ... ve Ağgül’ün aşamalardaki beyanları ile katılanın aşamalardaki beyanlarının farklılık gösterdiğinin anlaşılması karşısında; sanık, katılan ve tanık anlatımlarının yöntemince irdelenmesi tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre suçun sübutu yönünde kanaat oluştuğunda da iddianamede belirtilen suç ile mahkûmiyete konu suçun hangisinin oluştuğu hususunun da tartışılıp irdelendikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2 Kabule göre de;

a)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b)Sanık ile katılan arasında alacak verecek meselesi bulunması ve dinlenen bir kısım tanıkların da bu iddiayı doğrulamaları karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c)Sanığa ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 150/1. maddesinin delaletiyle 106/1 1.cümlesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

d)Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1 c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde infaz aşamasında gözetilebileceği,..."

Nedeniyle diğer yönleri incelenmeden bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2020 tarihli ve 2019/164 Esas,2020/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hukuki alacağını alabilmek için sair tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 150/1 maddesi delâletiyle 106/1 2, 29/1,62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.06.2021 tarihli ve 2020/93086 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

IV. GEREKÇE

7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ve devamı maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu sebebiyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen kararın ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2020 tarihli ve 2019/164 Esas, 2020/207 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.06.2023 tarihinde karar verildi.