Karar Detayı

INCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2019/485 Esas, 2020/55 Karar

SUÇ: Silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Katılan vekili ve sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 27/12/2011 günlü ve 2011/370 Esas 2011/302 Karar sayılı kararı ile 06.12.2011 günlü ve 2011/185 Esas 2011/ 249 Karar sayılı kararları basta olmak üzere pek çok kararında da açıklandığı üzere miktar itibarıyla kesin nitelikteki hükümlerin, kesinlik sınırını aşar nitelikle yaptırım içermek şartıyla suç vasfına yönelik temyiz üzerine, temyiz incelemesine konu olabilecegi değerlendirilmekle, katılan vekilinin silahla tehdit ve kasten yaralama suçları yönünden vaki temyizinin suç vasfına yönelik olduğu belirlenmekle yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1 Sanığın suç tarihinden bir gün önce kızının katılan tarafından dövülmesi üzerine kızının bulunduğu eve onu almaya gittiginde kolunda morluklar gördüğü, birlikte evden çıkacakları sırada katılanın "Kızını da al defol git seni yaşatmayacağım" şeklindeki sözlerine duyduğu kızgınlıkla suç tarihinde katılanın da bulunduğu katılanın babasına ait işyerine elindeki balta ile giderek "... sen öldün sen benim canımı yaktın bende senin canını yakacağım" demek suretiyle saldırıp basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasıyla neticelenen olayda sanığın tehdit içeren sözlerinin yaralama eyleminin irade açıklaması olduğu bu nedenle eylemin bir bütün halinde kasten yaralama ve/veya kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında ayrıca silahla tehdit suçundan hüküm kurulması,

2 Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 24.01.2019 gün ve 2014/40320 Esas, 2019/996 Karar sayılı ilâmıyla; önceki hükmün "...katılana ait rapordaki bulguların sanığın eyleminden dolayı gerçekleşip gerçekleşmediği tespit edilerek yaralama eyleminin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının tartışılmaması" gerekçesiyle bozulduğu gözetilmeden, bu yönde araştırma yapılmadan ve eylemin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

3 Tanık S.D.'nin olaydan önce eşi olan katılanın fiziki şiddetine maruz kaldığını babası olan sanığa iletmesi ve sanığın da bu konuyu konuşmak üzere suç tarihinden bir gün önce katılanın bulunduğu eve gittigi sırada katılanın sanığa "Kızını al defol git. Seni yaşatmayacağım, adam tutacağım" biçimindeki sözleri söylemesi üzerine, sanığın suç tarihinde yüklenen suçları işlediği, bu nedenle hakkında tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçelerle yazılı sekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

31.05.2023 tarihinde karar verildi.