Yargıtay 6. CD 2021/25248 E. 2023/10955 K.

İSTİNAF SONRASI TEMYİZ

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2018/1506 E., 2018/1712 K.

ŞİKÂYETÇİ: ...(ölü)

SUÇ: Nitelikli yağma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2016 tarihli ve 2016/242 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 29.07.2015 tarihinde işlediği nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1 d h, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2016 tarihli ve 2016/34 Esas, 2016/190 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 29.07.2015 tarihinde işlediği nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 149/1 d, h, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.07.2017 tarihli ve 2017/1061 Esas, 2017/1306 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştiri dışında esastan reddine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.07.2017 tarihli ve 2017/1061 Esas, 2017/1306 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 15.05.2018 tarihli ve 2017/4014 Esas, 2018/3971 Karar sayılı kararı ile;

"...Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 149/1.maddesinde düzenlenen nitelikli yağma suçu 10 yıldan 15 yıla kadar hapis cezasını gerektirecek şekilde yaptırıma bağlanmamıştır. Temel cezasının belirlenmesine ilişkin ilkeler ise 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesinde;

A Hakim somut olayda;

1 Suçun işleniş biçimi,

2 Suçun işlenmesinde kullanılan araçlar,

3 Suçun işlendiği zaman ve yer,

4 Suçun konusunun önem ve değeri,

5 Meydana gelen zarar ile tehlikenin ağırlığı

6 Failin kasıt veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı,

7 Failin güttüğü amaç ve saik,

Göz önünde bulundurularak ''işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı oranında temel cezayı belirler'' şeklinde düzenlenmiştir. 5237 sayılı TCK'nın ''adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi'' başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki ''suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbiri hükmolunur'' biçimindeki düzenleme ile de; işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbiri arasında ''orantı'' bulunması gerektiğini vurgulamıştır. Kanun koyucu cezaların kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hakime, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel ceza belirlenerek yetki ve görevi yüklemiştir. Hal böyle olunca; Hakim temel cezayı belirlerken, dayandığı gerekçe TCK'nın 61/1.maddesine uygun olarak dosyaya yansıyan bilgi ve belgeleri isabetli değerlendirdiğini gösterir biçimde kanuni ve yeterli olmalıdır. Bu açıklamalar ışığında dosya bir bütün halinde değerlendirildiğinde; olay günü geceleyin, konutta gerçekleşen yağma suçu nedeniyle sanık hakkında tayin olunan temel hürriyeti bağlayıcı cezanın, adalet, hak ve nesafet kuralları ile 5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen “orantılılık” ilkesiyle bağdaşmaması...." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 2018/1506 Esas, 2018/1712 Karar sayılı, 27.09.2018 tarihli kararıyla;

"...Sanık ...'in 29.07.2015 tarihinde işlediği yağma suçundan mahkumiyetine ilişkin olarak verilen Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 12/12/2016 tarih ve 2016/35 esas , 2016/190 karar sayılı kararının CMK'nın 280/2 maddesi uyarınca KALDIRILMASI İLE,

1 Sanık ...'in 29/07/2015 tarihinde işlediği sabit olan geceleyin bina içinde yağma suçundan eylemine uyan TCK’nın 149/1 d h maddesi uyarınca suçun işleniş özelliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ve sanığın kasta dayanan kusurunun ağırlığına göre takdiren ve artırılarak ceza tayini suretiyle 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Koşulları oluşmayan TCK. 150/2. maddesinin sanık lehine uygulanmasına yer olmadığına,

Sanığa verilecek cezanın geleceği üzerindeki olası olumsuz etkileri lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek sanığa verilen cezadan TCK. 62.maddesi uyarınca takdiren 1/ 6 oranında indirim yapılarak sanığın 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Takdiren başkaca artırım ve indirime yer olmadığına,

Sanık hakkında T.C. Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek TCK.53.maddesinin uygulanmasına,

Sanığın daha önceden ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/791 esas 2012/10 karar sayılı dosyasında 6 ay 20 gün hapis cezasına mahkum olduğu bu yeni suçun da yasal tekerrür süresinde işlendiği anlaşılmakla TCK.nun 58/7 maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, (her ne kadar sanık bu ilam uyarınca 2. Kez mükerrir ise de bu hususta aleyhe istinaf bulunmadığından 2. Kez mükerrirliğine karar verilmemiştir. )

2 Sanığın gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK’nın 63. maddesi gereğince cezasından MAHSUBUNA,..." karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Eylemin sanık tarafından işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğine,

2. Suçun maddi manevi unsurlarının oluşmadığına, suç kastı bulunmadığına, eksik yargılama yapıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Şikâyetçinin beyanlarının objektif olmadığına, tanık beyanlarının görgüye dayanmadığına,

4. Sanık lehine seçenek yaptırımlar uygulanmadığına, cezanın mükerrirlere özgü şekilde çektirilmesine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine kurulan hükümde,

Sanık ...'in uyuşturucu bağımlısı olup, olay tarihi öncesinde sürekli para istemesi sebebiyle annesi şikâyetçi ... ile tartıştığı, sanığın 29.07.2015 tarihinde geceleyin eve gelerek şikâyetçiden para istediği, şikâyetçinin vermek istememesi üzerine küfrederek "Para vermezsen hepinizi öldürürüm, evi yakarım" şeklinde tehdit ettiği, şikâyetçinin sanıktan korkarak cebinde bulunan 60,00 TL'yi sanığa verdiği, sanığın parayı aldıktan sonra da şikâyetçinin kolunu sıkarak ittirdiği, bu şekilde geceleyin bina içinde yağma suçunu işlediği, maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın tevil yollu ikrarları, şikâyetçinin beyanları ve şikâyetçi beyanıyla uyumlu tanık beyanları ve Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı karşısında, karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı, sanık hakkında hükmedilen netice ceza miktarının 9 yıl 2 ay hapis cezası olduğu, diğer lehe hükümlerin (5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca, sanığın suç tarihindeki yaşı da gözetilerek erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması) uygulanmasında, sonuç ceza miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde öngörülen şartları taşıyan sanığın adli sicil kaydında yer alan ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/791 Esas, 2012/10 Karar sayılı kararına konu mahkumiyet hükmünün esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz sistemi ve denetimli serbestlik uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 27.09.2018 tarihli ve 2018/1506 Esas, 2018/1712 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamından yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elmalı Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.