Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2017/496 Esas, 2018/140 Karar

SUÇ: Nitelikli yağma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 18.06.2020 tarihli ve 2018/1992 Esas, 2020/2055 Karar sayılı onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2023 tarihli ve KD 2023/22064 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde,

İTİRAZ SEBEPLERİ

... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesi birinci fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddenin ikinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle 06.12.2011 tarihinde kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucu ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2018 tarihli ve 2017/496 Esas, 2018/140 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesi birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 35 inci maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş ve ilgili hüküm sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 18.06.2020 tarihli ve 2018/1992 Esas, 2020/2055 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

İtiraz konusu, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2018 tarihli ve 2017/496 Esas, 2018/140 Karar sayılı kararıyla ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2017 tarihli ve 2017/129 Esas 2017/168 Karar sayılı kararlarının mağduru ile dava konularının aynı olduğu aynı olaya ilişkin mükerrer ceza tayin edilmesi ihtimali bulunduğuna ilişkindir.

GEREKÇE

... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2017 tarihli ve 2017/129 Esas, 2017/168 Karar sayılı dosyasına ait iddianamede, "Sanığın 2011 yılı Ekim ayı içinde uyuşturucu parası için ailesiyle birlikte oturduğu eve gelerek kız kardeşinden para istediği, kardeşinin para vermemesi üzerine, kardeşine bıçak gösterdiği, mağdurenin kolluğu araması üzerine sanığın kaçtığının" iddia edildiği ve mahkemece "Sanığın kaçtığının" kabul edilerek eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 149/1 a c, 35/2, 150/2, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, verilen kararın istinafı üzerine başvurusunu inceleyen ... Bölge Adliyesi 15. Ceza Dairesinin 20/09/2018 tarihli ve 2018/2166 Esas, 2018/1291 Karar sayılı kararıyla, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği görülmüştür.

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2018 tarihli ve 2017/496 Esas, 2018/140 Karar sayılı dosyasına ait iddianamedeki anlatımda ise "sanık ...'ın birlikte aynı evde yaşadığı, ablası müşteki Nagihan Kılıçarslan'dan suç tarihinde para istediği, müştekinin vermemesi üzerine müştekiye 'o.spu' şeklinde sözlerle hakaret ettiği ve ele geçirilemeyen bıçak ile müştekinin üzerine yürüdüğü, ancak müştekinin kaçması nedeniyle sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının" belirtildiği, mahkemenin kabulünde ise "sanığın olay yerinden kaçtığının" vurgulandığı görülmüş, ayrıca her iki dosyanın içinde aynı tarihli, aynı müşteki ve sanık beyanlarına ait olay tutanaklarının bulunduğu tespit edilmiş, karar Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 18/06/2020 tarihli ve 2018/1992 Esas, 2020/2055 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştirilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 225/1 inci maddesi uyarınca hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebilir, somut olayda, her iki iddianamede yer, zaman ve eylemin niteliğine ilişkin açıklayıcı unsurlara yer verilmediği gibi, mahkûmiyet hükmünün gerekçelerinde de konunun açıklığa kavuşturulamadığı görülmektedir. Her iki dava dosyasında da aynı olay tutanaklarına yer verilmiş olup, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan davada, iddianamede müştekinin kaçması nedeniyle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının anlatıma konu edildiği halde, mahkemece sanığın kaçtığı kabul edilerek hüküm kurulduğu, ancak kabule konu bu gerekçenin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesındeki davaya konu iddianamede anlatım konusu yapıldığı görülmektedir, sanık ile ihbar eden ve mağdur taraflar arasındaki yakınlık nazara alındığında, tarafların dinlenmesi ve sonucuna göre her iki olayın aynı eylem olup olmadığı hususu karar yerinde tartışılıp açıklanarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği tespit edilmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

KARAR

1. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE

2. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 18.06.2020 tarihli ve 2018/1992 Esas, 2020/2055 Karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2018 tarihli ve 2017/496 Esas 2018/140 Karar sayılı mahkûmiyet kararına yönelik temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321/1 inci maddesi gereğince oybirliğiyle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.