Karar Detayı

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/2738 E., 2022/30 K.

KATILANLAR: Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, ...

SUÇ: Silahla tehdit

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İade

... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 05.01.2022 tarihli ve 2021/2738 Esas, 2022/30 Karar sayılı kararının katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2019 tarihli ve 2019/592 Esas, 2019/1183 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına

karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekilinin ve sanığın istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 05.01.2022 tarihli ve 2021/2738 Esas, 2022/30 Karar sayılı kararı ile;

"Dava konusu iddianame anlatımı ve mahkemenin kabulüne göre sanığın evde tartıştığı katılan eşine, elinde bir ekmek bıçağı olduğu sırada "Seni öldürürüm" şeklinde sözler kullandığı ve aynı anda eliyle ve de devamında da eşarpla eşinin boğazını sıkarak, onu etkisi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte kasten yaraladığı dava konusu olayda, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 2016/7588 Esas ve 2020/7952 Karar sayılı kararı ve benzer kararlarında da belirtildiği üzere, failin yaralama kastını açıklayıcı bir biçimde mağduru tehdit ettikten sonra yaralama eyleminin gerçekleştirilmesi durumunda tehdit suçunun unsurlarının oluşmaması sadece yaralama eyleminden hüküm kurulması gerekliliği karşısında sanığın sözkonusu eyleminin tehdit niteliğinde olmayıp kasten yaralama kastını ortaya koyan bir mahiyette olması nedeniyle sanığın üzerine atılı silahla tehdit suçunun oluşmadığı; bir bütün halinde kasten basit yaralama suçunu oluşturduğu dolayısıyla unsurları oluşmayan silahla tehdit suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, kasten basit yaralama suçunun yanında ayrıca silahla tehdit suçundan da mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı ve sanığın ve katılan kurum vekilinin sözkonusu suç yönünden istinaf itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş ise de,

Belirtilen bu hukuka aykırılık, olayın daha fazla araştırılmasına veya aydınlatılmasına ihtiyaç duyulmadan 5271 sayılı CMK'nın ve 280/1 ve 303/1 a maddeleri uyarınca yeniden yargılamayı gerektirmeksizin düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan;

Hükmün (B) bendinde yer alan sanığın "silahla tehdit" suçundan cezalandırılmasına yönelik kısmının alt paragraflarıyla birlikte HÜKÜMDEN TÜMÜYLE ÇIKARTILMASINA ve yerine;

'Her ne kadar sanık ...'un katılan ...'a yönelik silahla tehdit suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de; katılana karşı elinde bıçak olduğu bir sırada "Seni öldürürüm" şeklinde sözler kullandığı anda ve devamında onu kasten yaraladığı anlaşılan sanığın kastının, kasten yaralamaya yönelik olduğu dolayısıyla sanık hakkında üzerine atılı silahla tehdit suçundan açılan kamu davasına ilişkin ayrıca HÜKÜM KURULMASINA YER OLMADIĞINA' şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 280/1 a 2 inci cümle ve 303/1 inci maddeleri gereğince sanığın ve katılan kurum vekilinin silahla tehdit suçu yönünden İSTİNAF BAŞVURULARININ AYRI AYRI DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE,"

Karar verilmiş, katılan kurum vekili nitelikli tehdit suçundan verilen karara ilişkin temyiz isteminde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesince yazılı şekilde verilen mahkûmiyet kararlarının kaldırılması suretiyle yerine "hüküm kurulmasına yer olmadığına" şeklinde 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca "istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine" dair karar verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki incelenmeksizin iade şeklindeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.