Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜM: Suçta kullanıldığı tespit edilen nacak ve av tüfeğinin sahibine iadesine

... Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2021 tarihli, 2020/464 Esas, 2021/246 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

05.08.2017 günlü ve 30145 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20.07.2017 günlü ve 7035 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi ile,değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291/1 inci maddesindeki “Yedi gün” olan temyiz süresinin “15 gün” olarak değiştirildiği gözetilerek ve katılanın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2009 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2 a, 86/2, 53 maddeleri uyarınca sanığın cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2009 tarihli ve 2009/29 Esas, 2009/171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit ve kasten silahla basit yaralama suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 106/2 a, 86/2, 86/3 a, 62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 6 ay 20 gün hapis, cezaları ile cezalandırılmasına, nacak ile av tüfeğinin müsaderesine ve hak yoksunluklarına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek, 5 yıl denetim süresi belirlenmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/198 Esas, 2011/76 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiğinin bildirilmesi üzerine, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2012 tarihli ve 2011/141 Esas, 2012/29 Karar sayılı kararı ile silahla tehdit ve kasten silahla basit yaralama suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 106/2 a, 86/2, 86/3 a, 62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 5 ay hapis, cezaları ile cezalandırılmasına, hükümlerin ertelenmesine, 1 yıl 8 ay ve 1 yıl denetim süreleri belirlenmesine karar verilmiştir.

4. Hükmün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 25.02.2016 tarihli ve 2013/38362 Esas, 2016/3521 Karar sayılı ilamı ile,

"Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;1 Yerel Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümlerdeki hapis cezalarının ertelenmesi suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması, 2 Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu.."

Nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir

5. Bozma üzerine ... Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli ve 2016/160 Esas, 2016/316 Karar sayılı kararı ile silahla tehdit ve kasten silahla basit yaralama suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 106/2 a, 86/2, 86/3 a, 62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 5 ay hapis, cezaları ile cezalandırılmasına, nacak ile av tüfeğinin müsaderesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 10.09.2020 tarihli ve 2020/1510 Esas, 2020/9770 Karar sayılı ilamı ile,

".. 1 Sanık hakkında kardeşe karşı kasten yaralama .. Mahkemece sanığın kardeşi mağdura tüfek doğrultarak mağduru ölümle tehdit ettiği ve meşe odunu ile yaraladığının, mağdur ...’in de kardeşi olan sanık ...’e nacakla saldırarak sanığı yaraladığının kabul edilmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması, 2 Kardeşe karşı kasten yaralama suçuna yönelik olarak; Sanık ...'un kardeşi olan mağdur ...'u meşe odunu ile yaraladığının kabul edilmesi karşısında; yaralama suçunun silahla ve kardeşe karşı işlenmesi karşısında, TCK'nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 86/2 3 a ve e maddesindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği belirlenerek, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi.."

Nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

7. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/464 Esas, 2021/246 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında silahla tehdit ve kasten silahla basit yaralama suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 106/2 a, 29, 86/2, 86/3 a, 29, 62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 5 ay hapis, cezaları ile cezalandırılmasına, suçta kullanılan nacak ile av tüfeğinin müsaderesine, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

8. Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine,Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 17.02.2022 tarihli ve 2021/41437 Esas, 2022/5170 Karar sayılı ilamı ile, sanık hakkında kurulan hükümlerin bozulmasına, 5237 sayılı Kanun'un 66/1 e, 67/4 maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince kamu davalarının düşmesine karar verilmiştir.

9. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/464 Esas, 2021/246 Karar sayılı 25.04.2021 tarihli ek karar ile suçta kullanıldığı tespit edilen adli emanetin 2008/31 sırasında kayıtlı bulunan nacak ve av tüfeğinin sahibine iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın Temyiz Sebepleri

1. İade kararını kabul etmediğine tüfek ile kendisine karşı yeniden hamle yapabileceğinden can güvenliğinin tehlikeye düşeceğine, müsadere kararı verilmesi gerektiğine,

2. Vesaire

İlişkindir.

IV. GEREKÇE

Müsadere, bir güvenlik tedbiridir. Müsadere kararları, kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna tabidir. Müstakil müsadere kararlarına gelince; Karar tarihi itibariyle ikili bir ayırım yapmak gerekir. Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden önce müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 gün ve 12 14 sayılı Yargıtay İçtihadı birleştirme kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 427 nci maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir. Buna göre, 20.07.2016’dan önce müstakil olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna, 20.07.2016 ve sonrasında müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı Yasa'nın 256 ncı ve 258 inci maddeleri uyarınca da, istinaf kanun yoluna tabi olacaktır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; 5271 sayılı Yasa'nın 256 (1) ve 258 inci maddeleri uyarınca verilen 25.12.2020 tarihli müstakil müsadereye dair ek kararın 258 (1). istinaf kanun yoluna tabi olduğunun anlaşılması karşısında; katılanın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 264 (1) inci maddesi uyarınca, yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin ikinci fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

Oy birliğiyle 11.05.2023 tarihinde karar verildi.