Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Tehdit

HÜKÜM: İlk derece mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle beraat

... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2021/754 Esas, 2022/863 Karar sayılı kararının Bölge Adliye Mahkemesi savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının 02.08.2019 tarihli ve 2019/1413 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 58 inci maddesi, 53 üncü maddesi, uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Nizip 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2019 tarihli ve 2019/515 Esas, 2019/637 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 150 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 nci maddesi uyarınca nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 5 nci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilerek dosyanın Nöbetçi ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2020 tarihli ve 2020/14 Esas, 2020/12 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 3 üncü , 4 üncü, 5 nci ve 6 ncı maddeleri ile 225 nci maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilerek görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Nöbetçi ... Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 21.02.2020 tarihli ve 2020/424 Esas, 2020/253 Karar sayılı kararı ile Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2020 tarihli ve 2020/14 Esas, 2020/12 Karar sayılı görevsizlik kararı kaldırılarak dosyanın Nizip Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2021 tarihli ve 2020/33 Esas, 2021/123 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3,000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2021/754 Esas, 2022/863 Karar sayılı kararıyla;

"... Amacı her somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan ve Latince; "in dubio pro reo" olarak da ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü bir ceza davasında sanığın cezalandırılmasına karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık lehine değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ve gerçekleştirilme biçimi konusunda şüphe belirmesi durumunda da geçerlidir. Sanığın üzerine atılı bulunan suçlardan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiç bir şüpheye yer vermeyecek kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer bir kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaatlere değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat hiç bir şüphe veya başka türlü oluşa imkan vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa ihtimale dayanılarak sanığın mahkumiyetine karar vermek, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm kurmak anlamına gelecektir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2014/13 676 esas, 2016/262 karar)

Bu açıklamalar ışığında;

sanık hakkında müştekinin eşinden alacağı olması nedeniyle müştekiyi telefonla arayarak borçlarını ödemeleri, aksi halde çocuklarını ve kendisini öldüreceği, dağa kaldıracağı yönünde tehditte bulunduğu iddiası ile kamu davası açılmış ise de, sanığın savunmasında müştekiyi bir kez telefonla aradığını, ancak tehdit etmediğini belirterek suçlamayı kabul etmediği, sanığın soruşturma aşamasında müdafisiz alınan beyanının hükme esas alınamayacağı, dosyada bulunan HTS kayıtlarına göre sanığın müştekiyi bir kez aradığı sabit ise de anılan görüşmede müştekiyi tehdit ettiğine dair herhangi bir tanık beyanı veya başkaca delilin bulunmadığı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksini gösterir, cezalandırılmasına yeter derecede her türlü kuşkudan uzak, somut, kesin ve şüpheden arınmış inandırıcı delil elde edilemediğinden, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine ilişkin evrensel ceza hukuku prensibi de gözetilerek atılı suçtan beraatı yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı ve sanık müdafinin istinaf itirazları bu yönüyle yerinde ise de;

Belirtilen bu hukuka aykırılık, olayın daha fazla araştırılmasını veya aydınlatılmasını gerektirmeyen ve 5271 sayılı CMK'nın 303/1 a maddesi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olmakla;

Sanığın mahkumiyete dair ilk derece mahkemesi hükmünün ortadan kaldırılarak yerine;

"1 Her ne kadar sanık hakkında tehdit suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2 e maddesi gereğince sanığın BERAATİNE,

2 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddeleri uyarınca, sanığa, gözaltında kaldığı süre için kararın kesinleştiğinin kendisine tebliğinden itibaren 3 ay içerisinde ve her halde kararın kesinleşmesinden itibaren 1 yıl içerisinde oturduğu yer ağır ceza mahkemesine müracaat etmek suretiyle tazminat isteminde bulunabileceğinin ihtarına, kararın kesinleşmesine müteakip kesinleşme şerhinin sanığa tebliğine,

3 Beraatına karar verilen sanık yönünden yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına,

4 Sanık kendisini müdafi ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde geçerli A.A.Ü.T uyarınca 8.200.00 TL tutarındaki vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine " hükmünün eklenilmesi suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLMESİNE,

Mahkemenin kararında eleştirilen ve düzeltilen hususlar dışında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamakla, CMK'nın 280/1 a maddesi uyarınca İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE, " dair karar verilmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde yer verilen; “ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıl kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları ”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nizip Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.