Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Silahla tehdit

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 31.05.2013 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. ... 4. Sulh Ceza Mahkemesinin, 07.11.2013 tarihli ve 2013/720 Esas, 2013/1121 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. ... 4. Sulh Ceza Mahkemesinin, 07.11.2013 tarihli ve 2013/720 Esas, 2013/1121 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 12.09.2017 tarihli ve 2014/51121 Esas, 2017/19736 Karar sayılı kararı ile;

"02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında, bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,"

Nedeniyle sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2018 tarihli ve 2017/843 Esas, 2018/79 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

E. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2018 tarihli ve 2017/843 Esas, 2018/79 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2018/5780 Esas, 2021/12312 Karar sayılı kararı ile;

"17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,"

Nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

F. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2021/462 Esas, 2022/226 Karar sayılı kararı ile; basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek, sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Zamanaşımı süresinin dolduğu,

2. Suçun unsurlarının oluşmadığı,

3. Lehe hükümlerin uygulanmadığı,

4. Eksik inceleme ile hüküm kurulduğu,

5. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdurun aynı koğuşta hükümlü olarak bulundukları esnada aralarında çıkan tartışmada, mağdurun hakaret etmesi üzerine sanığın mağduru ''Sana evlat acısı yaşatacağım, seni sinkaf edeceğim'' şeklindeki sözlerle tehdit ettiği, tarafların uzlaşamadıkları anlaşılmıştır.

2. Mağdurun aşamalarda birbirleriyle uyumlu beyanlarda bulundukları görülmüştür.

3. Sanık savunmalarında ikrarda bulunmuştur.

4. Tanık M. F. G., S. K., ve tanık K. Y.'nin mağdurun beyanlarını doğrulayan beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

5. ... F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde unsurları belirtilen tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolmadığının anlaşılması karşısında; hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinde yer alan düzenlemeye göre, tehdit suçunun temel işleniş şekli mağdurun kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eyleminin gerçekleşmesidir. Tehdit suçunda korunan hukukî değer, kişilerin huzur ve sükûnudur; böylece kişilerde bir güvensizlik duygusunun meydana gelmesi engellenmektedir. Bu nedenle, söz konusu madde ile insanın kendisine özgü sulh ve sükûnuna karşı işlenen saldırılar cezalandırılmış olmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Olay ve Olgular başlığı altında (1) paragrafında izah edildiği şekilde gerçekleşen sanığın eyleminin tehdit suçunu oluşturduğu, mağdurun aşamalardaki birbirleriyle uyumlu beyanları, tanık M. F. G., S. K., ve tanık K. Y.'nin mağdurun beyanlarını doğrulayan beyanları, ... F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu tarafından düzenlenen tutanaklar ve sanığın ikrar içeren savunmaları ile anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde, bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın tekerrüre esas mahkûmiyetinin bulunması ve bir daha suç işlemeyeceğine dair mahkemede olumlu kanaat oluşmaması karşısında; sonuç cezanın 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası gereği seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereği ertelenmesine yer olmadığına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi isabetli görüldüğünden, hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2021/462 Esas, 2022/226 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.