Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Tehdit

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2007 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1 1 cümle uyarınca kamu davası açılmıştır.

2.... 2. Sulh Ceza Mahkemesi 05.03.2008 tarihli ve 2007/910 Esas, 2008/150 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1 1 cümle, 62, 53 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek 5 yıl denetim süresi belirlenmiştir,

3.Sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ... 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2011 tarihli ve 2011/679 E. 2011/752 K. sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiğinin bildirilmesi üzerine, ... 42.Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2015 tarihli ve 2015/6 Esas, 2015/864 Karar sayılı kararı ile hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

4.Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05.12.2018 tarihli ve 2018/6301 Esas, 2018/21137 Karar sayılı ilamı ile,

"..02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nın 106/1.maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması.."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Uzlaşma sağlanamaması üzerine ... 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2019 tarihli ve 2019/54 Esas, 2019/470 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1 1 cümle,62,53 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6.... 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2019 tarihli ve 2019/54 Esas, 2019/470 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/2730 Esas, 2020/13282 Karar sayılı ilamı ile,

".. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1 Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan mala zarar verme suçu olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkrayla uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, üçüncü fıkrada yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin madde metninden çıkarılması nedeniyle mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, anılan suç yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu, 2 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24.maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir. Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir. Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir. Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1 (f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bozma sonrası ... 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2021 tarihli ve 2021/144 Esas, 2021/537 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1 1 cümle,62,53 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

8. Yerel mahkemece uyulan bozma sonrası ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.09.2021 tarihli ve 2019/645 Esas, 2021/497 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı sayılı Kanun'un 150/1 maddesi delaleti ile 106/2 c, 62 , 53 ve 51. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve hak yoksunluklarına ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 51.maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmiştir.

9. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.11.2022 tarihli ve 2022/75540 numaralı tebliğnamesi ile hükmün düşürülmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Suçu işlemediğine, mahkumiyeti gerektirir delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat karar verilmesi gerektiğine

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurun, sanığın baldızı olduğu ve kendilerine miras yolu ile kalan arsanın müteahhide verilmesi konusunda taraflar arasında sorunlar bulunduğu, olay günü sanığın mağdurun evine gelerek "Oruspu, Kahbe, senin kızını dağa kaldıracağım, sen müteahhitle nasıl anlaşırsın, sizi yaşatmayacağım, nasıl olsa senin hiç kimsen yok, ben sana her kötülüğü yaparım sana kimse sahip çıkmaz, üçünüzü de bir gecede öldürürüm, gider deli raporu alırım, sen bana bir şey yapamazsın" diyerek hakaret ve tehditte bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 106/1 1.cümlesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1 e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıl uzamış zamanaşımının, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararın kesinleştiği 09.04.2008 tarihi ile ihbara konu ikinci suçun işlendiği 15.09.2011 tarihi arasında geçen durma süresi de dikkate alınarak, suçun işlendiği 25.05.2007 tarihi ile inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2021 tarihli ve 2021/144 Esas, 2021/537 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 1 bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.