Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Tehdit

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2009 tarihli ve 2009/37714 Soruşturma nolu iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 21.10.2009 tarihli ve 2009/110 Esas, 2009/1287 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 08.02.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 Tarih 2014/646 Esas, 2015/141 Karar sayılı kararı ile, sanığın tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 12.10.2014 tarihinde işlediği suç nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın 17.03.2015 tarihinde kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine, ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2015 tarihli ve 2015/294 Esas, 2015/485 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

4. ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2015 tarihli ve 2015/294 Esas, 2015/485 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 24/01/2018 tarihli ve 2017/5408 Esas, 2018/1356 Karar sayılı ilâmıyla;

""02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Uzlaşmanın sağlanmaması üzerine ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli ve 2018/274 Esas, 2018/933 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli ve 2018/274 Esas, 2018/933 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26.02.2020 tarihli ve 2020/157 Esas, 2020/4253 Karar sayılı ilâmıyla;

"...Sanığın savunmasında, boşandığı eşi olan mağdurun evlerinde bulunan bazı eşyaları götürdüğünü belirtmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/275 Esas, 2020/541 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

8. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri;

1. Delil bulunmadığına, şüphenin giderilmediğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdurun boşandıkları, telefonda evden götürülen eşyalar ve nafaka konusunu konuştukları sırada sanığın mağdura "nafaka davası açarsan seni ve aileni ortadan kaldırırım, nerde olursan ol, seni bulup öldürürüm, zaten kaybedecek birşeyim yok," diyerek tehdit ettiği, anlaşılmıştır.

2. Sanığın atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği belirlenmiştir.

3. Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (4) ve (6) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğname Görüşü Yönünden

Mahkemenin gerekçeli kararında "Sanığın üzerine atılı suç yönünden daha önce yargılama yapılması ve Yargıtay aşamasından geçmesi nedeniyle takdiren basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verilerek" demek suretiyle hüküm kurduğu anlaşılmakla, Tebliğnamedeki bozma istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın Temyiz Sebebi Yönünden

1. Şüphe Yönünden

Mağdurun kolluk beyanı, sanığın tevilli ikrarı ve Hukukî Süreç başlığı altında (4) ve (6) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmları karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve Hukuki Süreç başlığı altında (4) ve (6) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulduğu anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/275 Esas, 2020/541 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.