Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Şantaj

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2009 tarihli ve 2008/534 Esas, 2009/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 107 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2009 tarihli ve 2008/534 Esas, 2009/45 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.05.2013 tarihli ve 2011/13724 Esas, 2013/15037 Karar sayılı kararı ile;

"Sanığın sabıkasız olması, şantaj suçu nedeniyle maddi zarar oluşmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçu işledikten sonra yargılama sürecindeki davranışları nazara alınarak tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluştuğu gerekçesiyle hükmolunan cezaların ertelenmesi karşısında, "zararın karşılandığına dair dosyada bilgi,belge ve beyan bulunmadığı" biçimindeki çelişkili gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2013 tarihli ve 2013/335 Esas, 2013/623 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi üzerine, Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2021/940 Esas, 2021/1214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. İlk olarak müştekinin eşinin telefonuna hakaret içerikli mesaj çektiğine ve bu nedenle haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına,

3. Eylemin şantaj değil hakaret suçuna vücut vereceğine ve 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, müştekinin kullandığı telefona kısa mesaj göndermek suretiyle şantaj suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık savunması, müşteki ve tanık beyanları ile mesaj tespit tutanakları kapsamından, sanığın üzerine atılı şantaj suçunu işlediği anlaşıldığı gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Haksız Tahrik Hükümleri Yönünden

Sanık savunması, müşteki beyanı ile 11.08.2008 ve 12.08.2008 tarihli mesaj tespit tutanakları içeriğinden, müştekinin de sanığa mesaj çektiğinin ve bu mesaj içerikleri nedeniyle müştekinin tehdit ve hakaret suçlarından cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, olayın çıkışı ve gelişimi üzerinde durularak haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Delil Değerlendirmesi Yönünden

11.08.2008 ve 12.08.2008 tarihli mesaj tespit tutanakları içeriğinden, sanığın şantaj teşkil eden söz içeren mesaj çektiğinin sabit olması karşısında, sanığın somut delil bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebebi reddedilmiştir.

C. Suç Vasfı Yönünden

Sanığın müştekinin işyerinde bir süre çalıştığının, müştekinin iddiasına göre sanığın bu ilişkiden kaynaklı borcunun bulunduğunun, sanığın bu borcu ödememek için müştekinin başka erkeklerle olan ilişkisini açıklayacağı tehdidinde bulunduğunun ve göndermiş olduğu kısa mesajlardaki "Gezerken iyiydi, benim de kasetlerim var, daha öbür dosyalar var mesala ..., sen rahat ol, ben patladığım zaman göreceksin" şeklindeki sözlerinin, şantaj suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eylemin hakaret suçunu oluşturacağına yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebebi de reddedilmiştir.

D. Sair Hususlar Yönünden

Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2009 tarihli ve 2008/534 Esas, 2009/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmesi ve bu kararın yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi karşısında, bozma sonrası kurulan hükümde sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması ve hapis cezası yanında para cezasına hükmedilmemesi hususları yönünden, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (D) bentlerinde açıklanan nedenlerle Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2021/940 Esas, 2021/1214 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.