Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... 15. Adliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2011 gün ve 2010/736 esas, 2011/700 karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, suç tarihinden sonra 14.04.2014 tarihinde kesinleştiği ve bu haliyle tekerrüre esas alınamayacağı; sabıka kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınabilecek diğer mahkumiyetin ise TCK'nın 141/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında, tekerrüre esas alınabilecek bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre; sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında mahallinde gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında, bozma kararından önce kurulan 17/11/2020 gün ve 2019/787 (E) ve 2020/885 (K) sayılı hükmün yalnızca sanık müdafi tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyiz bulunmadığı ve kazanılmış hakkın da bu miktar üzerinden oluştuğu gözetilmeden, fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına 62. maddenin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin kısımdan sonra gelmek üzere "1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.