Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Yakarak mala zarar verme, tehdit

HÜKÜMLER: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1 TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu da kasten işlenebilen suçlardan olup, suçun temel şeklinin takibi şikayete bağlı ve vazgeçmeyle düşen suçlardandır.

Mala zarar verme suçunun nitelikli hâllerinin düzenlendiği 152. maddenin 2. fıkrasının a) bendine göre, fiilin “yakarak, yakıcı veya patlaıycı madde kullanarak” işlenmesi hâlinde, ... verilecek ceza bir kat artırılır ve re’sen takibat yapılır.

Ancak; hükmün gerekçesinde de “Bu nitelikli hâllerin kabulünde, mala zarar verme suçunun işleniş şeklinin ortaya çıkardığı tehlikeli durum gözönünde bulundurulmuştur.” denilerek yakma suretiyle işlenen mala zarar suçunun nitelikli hâl oluşturduğunun kabul edilebilmesi için bu fiilin işlenmesi dolayısıyla kamu güvenliği bakımından somut bir tehlikenin ortaya çıkması gerekir. Diğer bir ifadeyle salt yakma fiilinin, TCK'nun 152/2 a maddesinde düzenlenen nitelikli hâl olarak kabulü mümkün değildir.

Somut olayda, sanığın mağdurun ayakkabı, nüfus cüzdanı, eşarp ve mont gibi eşyalarını yaktıktan sonra söndürülmüş halde bir poşete koyup mağdura göndermesi şeklindeki eyleminde kamu güvenliği bakımından somut bir tehlikenin ortaya çıkmadığı, bu haliyle eylemin TCK'nun 151/1. maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı ve uzlaşma kapsamında olan mala zarar verme suçunu oluşturduğu, mağdurunda mahkemede 27/11/2015 tarihli celsede şikayetçi olmadığını söylemesine rağmen sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2 Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 106/1 1 cümlesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; sanık ile mağdur arasında 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3 Uygulama ve kabule göre de;

a Sanığın kovuşturma aşamasında mağdurun zararını tazmin etmek istediğini bildirdiği ve fakat mağdurun zararının tazmin talebinin bulunmadığını belirttiği anlaşılmakla, sanık hakkında şartları oluşmasına rağmen mala zarar verme suçunda kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

b 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesiyle 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, sanık hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından hükmedilen adli para cezasının, ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.