Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın 15.08.2017 tarihli dilekçesinde, eski hale getirme talebiyle birlikte ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.12.2014 tarihli 2014/37 Esas 2014/508 Karar sayılı hükmünü de temyiz ettiği, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde inceleme yetkisinin ilgili Yargıtay ceza dairesine ait olduğu, mahkemece eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin 16.08.2017 tarihli ek karar yok hükmünde kabul edilmekle;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 20.11.2020 gün ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince, muhatabın bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi ve adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bu adresten farklı olması halinde, adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine “MERNİS adresi” şerhi koyularak Tebligat Kanunu m. 21/2 uyarınca doğrudan tebligat çıkartılması yeterlidir.

Tüm bu bilgiler ışığında;

Sanığın bilinen en son adresine yapılan tebligatın 16.01.2015 tarihinde iade edildiği, adres kayıt sistemindeki adresine "Mernis adresi" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebligat Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca 10.02.2015 tarihinde kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki temyiz süresinin süresinde olduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Yokluğunda verilen hükmün sanığa 10.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği, 1412 Sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz eden sanığın 15.08.2017 tarihli dilekçesinde belirttiği temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 27.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.