Yargıtay 6. CD 2020/6905 E. 2021/4916 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER: Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III) Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın yokluğunda verilen hükme ait gerekçeli kararın, 14/11/2015 tarihinde sanık çarşıda olduğundan aynı konutta oturan ... ve mümeyyiz kardeşi İlyas Kaya’ya usulüne uygun tebliğ edildiği, sanığın 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 25/03/2016 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin 28/03/2016 tarihli usul ve kanuna uygun ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.